Ik stapte achter de tandarts aan, een goed verlichte kamer binnen. Midden in de kamer de tandartsstoel, met het angstaanjagende blad met slangen waaraan de boren bevestigd waren.
De tandarts nodigde mij uit om plaats te nemen. Nadat ik zat, liet ze de rugleuning langzaam zakken. Daarna bracht ze de gehele stoel omhoog.
“Ik ben maar een klein vrouwtje,” zei ze lachend.
“Ligt u comfortabel?”
“Om eerlijk te zijn, niet echt. Ik heb het gevoel dat ik met mijn voeten hoger liggen dan mijn hoofd. Ik wordt er wat draaierig van.”
“Hebben wij een kussentje?” vroeg ze aan de assistente.
Even later kwam de assistente terug met een kussentje dat onder mijn hoofd gelegd werd. Vanuit de stoel keek ik, tussen de boomtakken, naar de zonnige lucht. Op de achtergrond de muziek, Slam FM.
Geef een reactie