“U weet niet wat zich daar beneden bevindt?”
“Nee, ik ben nog nooit afgedaald.”
“Verbijsterend.” Elias’ fronsde zijn wenkbrauwen.
“U weet echt niet wat zich beneden afspeelt?”
“Het dal is mijn onbekend.”
“Het is waarschijnlijk maar beter dat u nooit afdaalt.”
“We waren onderweg naar beneden, tot alles misging.”
“Het zou wijzer zijn als u de afdaling vermijdt. Blijf waar u nu bent.”
Elias draaide zich om en liet de vrouw en het kind, dat hij zo juist nog had gered, in vertwijfeling achter. De vrouw keek naar het kind en daarna naar Elias die, door de mist, al bijna uit het zicht verdwenen was. Ze riep hem na, maar Elias leek haar niet te horen. Ze tilde haar rok op en pakte het kind bij de hand en liep met stevige passen achter Elias aan.
Elias liep behoedzaam, maar vastberaden, verder. Door de mist zag hij niet erg veel, maar als hij naar beneden keek zag hij dat het pad waarop hij liep erg smal was. Hoewel hij niet veel meer kon zien vermoedde hij dat hij op een smalle bergrichel liep. Met zijn rechterhand steunde hij af en toe tegen de vrijwel gladde en natte rotswand rechts van hem. Er stak een stevige wind op, die het een stuk kouder maakte. Elias trok zijn mouwen naar beneden en deed zijn jas dicht. Hij besloot wat dichter langs de wand te lopen, bang als hij was om weggeblazen te worden. Hoe hoger hij kwam, hoe beter het zicht werd. De richel leek wat natter en gladder te worden. Hij vertraagde zijn pas en schuifelde voorzichtig verder. Hij hield zijn blik omlaag, om te voorkomen dat hij zou struikelen. Langs de rand rechts van hem kwam het water naar beneden. Door de harde wind loste de mist langzaam op, waardoor hij een beter zicht had op zijn omgeving. Het zonnetje begon ook door te breken, waardoor het allemaal wat aangenamer aanvoelde. Elias genoot van het uitzicht. Overal waar hij kon kijken zag hij witte toppen, onder hem liep de rotswand een duizelingwekkende diepte in. Een rilling ging door zijn rug en hij deed instinkmatig een stap naar achteren. Wat behoedzamer liep Elias verder omhoog. Het pad werd ook wat smaller, hij deed zijn rugzak af en met zijn rug tegen de rotswand schoof hij voorzichtig verder.
Geef een reactie