Ik heb niet het idee dat er nog veel veranderingen zijn als gevolg van Covid. De mensheid heeft wat dat betreft toch echt last van een collectieve Korsakov. Covid had voor mij een enorme impact. Letterlijk aan de vooravond van de pandemie werd ik ziek en raakte als gevolg daarvan mijn baan kwijt. Ik werkte in Den Haag en reisde elke dag met de trein vanuit het oosten van ons land naar het werk. Ik had een tijdelijk dienstverband, een jaarcontract dat al eens met een jaar verlengd was. Ik had ook een mondelinge toezegging dat de werkgever van plan was dit om te zetten in een contract onbepaalde tijd. Alleen de handtekening ontbrak nog. Op dat moment belande ik echter in het ziekenhuis. Ik bleek Diabetes te hebben. Ik heb zegge en schrijven nog geen week in het ziekenhuis gelegen. Wij stonden aan de vooravond van de pandemie. Al mijn contacten met artsen verliepen daarna online dan wel telefonisch. Ook in Den Haag werd alles anders. De bedrijfsarts vond mijn leeftijd, de diabetes in combinatie met de pandemie wel erg spannend. Ik mocht niet naar het werk en daarop besloot mijn werkgever het contract niet om te zetten in een dienstverband onbepaalde tijd. In plaats daarvan werd mijn contract ontbonden. Ik was hier in het begin vreselijk kwaad over. Ook collega’s vonden dit werkelijk onbestaanbaar. Hoe kwader ik werd, hoe slechter dit was voor mijn gezondheid. Ik moest het leren loslaten. Dat was niet eenvoudig, maar het loslaten, leverde mij enorm veel op. Het gaf rust en dat was, zo bleek enorm goed voor mijn gezondheid. Dit was het eerste wat ik sindsdien steeds beter kan.
Het toeval wil dat ik mij al ruim 22 jaar beroepsmatig bezighoud met de arbeidsomstandigheden van mijn collega’s. De gevolgen van Covid op de wijze waarop wij ons werk organiseerde ging mij dus direct aan. Ik heb gedurende de gehele Covid periode enorm veel scholing en bijscholing gevolgd over de risico’s van Covid. Ik merkte dat er op Social Media nogal veel klinklare onzin gedeeld werd, soms werkelijk te dom van woorden. In het begin maakte ik mij hier druk om en ging op social media met mensen in discussie. Dit bracht werkelijk helemaal niets of het moet zijn dat ik enkele malen met de dood ben bedreigd door, natuurlijk altijd anonieme mensen. Ik ben daarop langzamerhand met alle social media gestopt en geloof mij, het was wennen, maar ik mis het niet en ook dit geeft zo enorm veel rust.
Tot slot, ik ben iemand die het fantastisch vind om buiten de gebaande paden te treden om creatieve oplossingen te bedenken. Tijdens de Covid periode zijn wij met onze familie online pubquizen gaan organiseren, waarbij iedereen gewoon vanuit z’n eigen huis meedeed. Met onze, in Engeland wonende zoon, zijn we in die periode online gaan koken. Hij in zijn eigen huis en wij thuis. Wij waren het zat om het alleen maar te hebben over alles wat je even niet meer kon en door het in twee verschillende landen koken van hetzelfde recept heb je het plots over hele andere dingen. Dit online koken hebben wij ook na Covid gehandhaafd, net als de pubquizen. Ik kan jullie verklappen dat ik, na de teleurstelling door de houding van mijn oud werkgever, geen dag zonder werk heb gezeten. Bij mijn nieuwe werkgever, heb ik workshops, scholing, mini symposia, die ik normaal gesproken live verzorgde, toen online georganiseerd en ook die mogelijkheid heb ik ná Covid er ingehouden. Ook ben ik na Covid geregeld thuis aan het werk. Het is heerlijk om even niet in een kantoortuin te zitten, met al die prikkels die alleen maar afleiden. Ook dat is iets dat Covid ons gebracht heeft. Covid heeft, in ieder geval mij, geleerd om los te laten en buiten de gebaande paden oplossingen te zoeken.
Laat een reactie achter bij CoachBert62Reactie annuleren