Het was al ver in de ochtend, de zon scheen uitgebreid toen Elias wakker werd van stemmen in de buurt. Hij schrok en zat direct rechtop. Bij de ingang van de grot zag hij twee mensen, de schaduwen kwamen tot ver in de grot. Er klonk een zware, rauwe, stem. Elias schrok, hij had geen idee wat er gezegd werd. Ze spraken een taal die hij niet kende. Wie het ook waren, ze kwamen dichterbij. Elias kon ze, door de zon, niet goed zien, maar hij kon ze wel goed ruiken. Ze stonken. Ze roken naar alcohol en vies, ranzig zweet. Elias pakte z’n rugzak en trok zijn benen naar zich toe. Hij drukte zijn rug tegen de rotswand. De mannen negeerde hem en gingen voor hem zitten. Elias durfde zich niet te verplaatsen. Waar kon hij ook heen? Hij vroeg zich af of dit de mensen waren die hij gisteren mogelijk had gezien? Langzaam raakte z’n ogen gewend aan het zonlicht. Hij kon nu zien wie er bij hem zaten. De mannen droegen soort bodywarmer van leer. De het leer van de bodywarmer van de man die het dichtste bij Elias zat er versleten uit. Het leer had een diepe, donkere kleur, en vertoonde diverse krassen en kleine scheurtjes. Op zijn brede schouders rusten gespierde armen die getatoeëerd waren met een naakte vrouw en een doodshoofd, welke deels waren verscholen onder de leren stof.
Beide mannen hadden een wilde, zwarte baard en een volledig kaal hoofd. De man die Elias in het gezicht kon zien had helder groene ogen die hem doordringend aankeken. De man had gespierde armen en kolenschoppen van handen.
Onder de leren bodywarmer droeg de man een faal, versleten T-shirt met een opdruk dat ooit felgekleurd was. Zijn broek, was vervaardigd uit robuust denim, vertoonde verweerd leer op de knieën. Het diepe indigoblauw van de stof ving het zachte ochtendlicht, terwijl de geur van het leer subtiel aanwezig was. Aan zijn voeten droeg de man hele grote, afgetrapte laarzen. De man hield Elias voortdurend in de gaten. Ondertussen waren de twee voortdurend met elkaar in gesprek. Elias probeerde in de richting van de opening van de grot te schuiven. De mannen hielden op met praten en ook de andere man draaide zich zijn kant op. Elias voelde een rilling door zijn lijf gaan. Hij durfde de mannen niet aan te kijken. Zijn hart bontste in zijn keel. De man die het dichtste bij hem zat stond op en kwam naar hem toe. Elias schoof snel naar achteren. De man ging wijdbeens voor hem staan. Elias durfde niet te kijken. De man begon langzaam te praten. Heel voorzichtig keek Elias omhoog. De man keek hem lachend aan. Zijn ogen waren donker en keken Elias doordringend aan. Zijn mond bewoog, vreemde klanken voortbrengend die voor Elias onbekend waren.
Geef een reactie