Het is een onderwerp wat mij, laat ik zeggen, nogal wat vragen over heb, wat mij ook wel verbaasd. “Sportclubs nemen geen risico’s met louter ‘nette’ vrijwilligers” kopte de NOS een tijd geleden. Wij hebben het dan over 2016. Het was dat ‘nette’ tussen haakjes stond anders had ik het niet geloofd. Steeds meer verenigingen vragen een verklaring omtrent gedrag van hun vrijwilligers. Een dergelijke verklaring is het bewijs dat de vrijwilliger in het verleden niets fout heeft gedaan. Ik moest denken aan een artikel in De Morgen, ik lees nog wel eens wat kranten, waarin Defence for Children meldde dat niet pedofielen maar toeristen en zakenmensen de grootste daders zijn in het sekstoerisme. Alleen maar nette mensen, zou je denken.
Al deze gelegenheidsdaders zijn niet de draaideurpedo’s, de recidivisten die je er uit wil halen met een VOG. Het is een hulpmiddel waar ik wel mijn vraagtekens bij zet. Een VOG is een momentopname. Het zegt dat iemand tot dat moment niet met justitie in aanraking is geweest of misschien wel nooit gepakt zijn. Dit zijn niet de Luigi C’s die systematisch te werk gaan. Nu kan ik mij vergissen, maar ik vermoed dat het voor het slachtoffer niet uitmaakt of de dader het nu voor de 1e keer doet of dat het een recidivist is. Het gaat er om dat het in geheel niet gebeurd. De laatste groep haal je er inderdaad uit met een VOG. Die eerste groep niet, want dat kan iedereen zijn. Misschien zelfs de voorzitter van de vereniging? Alleen maar nette mensen, kopte de NOS.
Beeldvorming
Waarom hechten wij zo veel aan beeldvorming, zonder de achterliggende oorzaak echt aan te pakken? Ik heb hier altijd zo mijn vragen bij gehad. Waarom zo veel belang hechten aan de VOG? Waarom hebben wij een Ball of Respect nodig om het over respect binnen de sportvereniging te hebben? Waarom mag een speler van Feyenoord niet zeggen dat supporters hypocriet zijn, als ze de ene dag bij hem in de voortuin een hoop stennis lopen te schoppen, om hem een paar dagen later toe te juichen? Waarom pakken wij de zaken die er echt toe doen, niet echt aan. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden, leerde ik ooit en zo is het nog steeds. Laten wij nu eens werk maken van normaal gedrag en eens wegblijven van die marketinggerichte benadering!
Willen wij echt werk maken van veilige sportvereniging dan zullen wij open en transparant over ongewenst gedrag moeten kunnen spreken. Dan is er geen gedrag dat ‘er een beetje bij hoort’ en wat je op posters en banners zet. Dat is gedrag dat je dag in dag uit in de praktijk brengt. Dan zal elke trainer met zijn of haar spelers, speelsters moeten praten over wat nu gewenst gedrag en wat ongewenst gedrag is en niet één keer, maar vaker. Dan zal de vereniging hierover met ouders in gesprek moeten gaan. Natuurlijk zal je als club gedragsregels moeten opstellen, maar ook dit is papier. Hier houdt het niet mee op. Blijf deze bespreken, maak het een vast thema in de vergaderingen binnen de vereniging. Zet je vertrouwenspersoon centraal. Laat jouw vertrouwenspersoon niet alleen brandjes blussen, maar zet hem en haar preventief in. Samen naar een sociaal veilig sportklimaat doe je ook samen.
Geef een reactie