Leary

Gisteren was de herdenking van D-day, het begin van het einde. Ruim 4 jaar daarvoor, op 10 mei viel Nazi Duitsland ons land binnen. Op 14 mei werd Rotterdam gebombardeerd. Mijn grootouders woonde in Rotterdam Zuid, mijn moeder was op dat moment net 1 maand oud. Het bombardement heeft zijn sporen na gelaten. Er werd nog regelmatig over gesproken.

Nazi Duitsland viel, op zoek naar Lebensraum, ons land binnen. Ergens zat ook die frustratie na het Dictaat van Versailles, zoals veel Duitsers het verdrag na de Eerste Wereldoorlog had ervaren. De Duitse bezetting duurde ruim 5 jaar. Het valt niet te ontkennen dat er toen mensen waren die de bezetting wel prima vonden. Toch was de inval een daad van agressie die zijn weerga niet kende. Zonder dat wij er om gevraagd hadden werd ons land bezet. In 1945 werd ons land bevrijd, door de Canadezen, Amerikanen maar ook Polen, Belgen en nog een arsenaal aan andere nationaliteiten, hielpen ons bij de bevrijding van de bezetter.

Ik kon vroeger zeggen dat ik van na de oorlog was, tegenwoordig ben ik van voor de oorlog. Door de geschiedenis heen worden met enige regelmaat oorlogen gevoerd, worden landen bezet en maken derden de dienst uit of hebben ze op z’n minst enorme vinger in de pad. Na oorlog werd in veel gevallen afgerekend met diegene die geheuld hadden met de vijand.

Actie is reactie, zei Timothy Leary ooit al eens. Elke actie roept een reactie op. Je kan niet zonder gevolgen iemand anders te les lezen. Je kunt niet een land binnen vallen of in een land mensen onderdrukken, zonder dat dit ooit tegen je zal werken.

Nadat Saddam Hoessein Koeweit buurland binnenviel, was het de familie Bush en consorten die ons voorhielden dat Saddam chemische wapens in zijn bezit had en daardoor een bedreiging vormde voor de Westerse wereld. De chemische wapens waren de legitimatie om Irak te bombarderen en ook binnen te vallen. Hierdoor werd de voedingsbodem gelegd voor organisatie’s als Al Qaida. De reactie van deze organisatie hebben wij gezien op 11 september 2001 en daarna. Hierop bombardeerde de VS Afghanistan, vielen dit land ook binnen en doordat Bush junior het spel zo speelde dat je of voor dan wel tegen de aanpak van de Verenigde Staten moest zijn, was de wereld hierna verdeeld in twee kampen. Ook Nederland schaarde zich in het kamp Bush en wat voor publieke opinie een opbouwmissie  moest zijn, kostte toch ook levens. Nadat Saddam Hoessein uitgeschakeld was ontstond er een machtsvacuüm. In die periode ontstond de groep die wij later leerde kennen als IS. Binnen IS bevonden zich, waarschijnlijk niet toevallig, veel legercommandanten die nog gediend hadden onder Saddam. Zij wilde wraak voor de vernedering die zij hadden ondergaan. Ook IS streefde naar schaalvergroting. Na het noorden van Irak werd er ook gebied in Syrië veroverd. Wat ook weer een reactie opriep. Het is een vicieuze cirkel waar je nog maar moeilijk uit kan komen.

Waar wij in het heden leven,  gebruiken zowel groepen als IS, als ook bepaalde groeperingen in de westerse wereld, termen die terug gaan toe de Middeleeuwen. De strijd die IS voert is een strijd tegen de kruisvaarders. Terwijl mensen aan de andere kant van dat spectrum zich ook kruisvaarders noemen. Het conflict gaat echter nog veel verder terug. Het is ook niet voor niets dat veel namen in zowel Christendom, het Jodendom als ook in de Islam terug komen. Ismael, de zoon die Abraham kreeg bij Hagar, is in de islam een profeet, de voorvader van Mohammed. De zoon die Abraham kreeg bij Sarah is Isaak, de voorvader van de Joden. Of je hiermee de geschiedenis zou kunnen gaan begrijpen en of het allemaal gebeurd is zoals het vertelt wordt, is volgens onderzoekers de vraag. Feit is wel dat er groeperingen zijn die teruggrijpen op deze geschiedenis om huidige conflicten te rechtvaardigen.

Elke actie roept een reactie op en zo ontstaan patronen en creëren wij de wereld waarin wij leven. Willen wij de wereld echt veranderen, dan zullen wij zelf moeten veranderen, een andere rol moeten innemen. Dit lijkt mij het doel voor het komende jaar.

2 responses to “Leary”

  1. Daar kan ik mij helemaal in vinden.

    1. Het is allemaal zo primair. Wij zouden ons meer bewust moeten zijn van reacties van ons handelen.

Laat een reactie achter bij CoachBert62Reactie annuleren

Ontdek meer van "Het verhaal begint… durf jij verder te lezen?"

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder