Een heel groot deel van de familie van mijn vrouw woont in het westen van Canada. Broers van mijn schoonmoeder,geemigreerd, op zoek naar werk. Inmiddels was de familie aan de andere kant van de oceaan, laat ik zeggen, behoorlijk geslaagd en ook groter geworden. In de periode, na het afstuderen, heeft mijn vrouw ook een tijd bij familie in Canada gewoond en gewerkt. Toen wij elkaar leerde kennen en het ook wat serieuzer werd, kon het niet anders dan dat ik Canada zou gaan bezoeken en kennis zou maken met de familie aan de overkant van de oceaan.
Na een vlucht van ongeveer negen en een half uur, waarbij over IJsland en een puntje van Groenland vlogen, vlogen wij vanuit het noorden naar Calgary Airport. Het vliegveld oogt minder massaal dan Schiphol en toen wij door de aankomsthal liepen, klonk countrymuziek uit de speakers en stonden een oom en tante, met cowboyhoed ons op te wachten. De stampede bleek net afgelopen. Wij logeerde de eerste dagen van onze vakantie bij de oom en tante waar mijn vrouw ook had gewoond. Een enorme villa, met zwembad net buiten Calgary. Vanaf het huis keek je uit op de karakteristieke skyline met de Galcarytower die ik alleen kende van de TV, van de Olympische Spelen. De volgende dagen stonden in het teken van ontmoeten, van kennismaken met werkelijk enorm leuke, aardige mensen, ooms en tantes, neven en nichten. Ik voelde mij zeer welkom, maar was het was ook fijn dat mijn, toen nog vriendin en ik, af en toe ook tijd voor ons zelf hadden.
Voor mij was alles nieuw. Ik was nog nog nooit zo ver van huis geweest en ik keek mijn ogen uit. De skyline van Calgary was al bijzonder, maar waarom je tot ver buiten de stad straatnaambordjes tegenkomt, zonder dat er een straat of maar een huis te zien is? Het moest mij uitgelegd worden. Het heeft te maken met een lange termijn planning. Een bezoek aan een oom en tante die enkele tientallen kilometers buiten de stad woonde leverde ook een bijzondere ervaring op, namelijk een kaarsrechte weg, zonder dat er ook maar een huis langs de weg stond, alleen maar tarwevelden. Je zou bijna kunnen concluderen dat de broers buren waren ware het niet dat er tientallen kilometers aan weg tussen lag en, de eerlijk gebied dat te zeggen, wel op het eind een dorp en tussen door wel die straatnaambordjes.
Een van de must-do, volgens de familie was een bezoek aan het Dinosaur museum in Drumheller, al was het maar omdat het park rondom het museum was aangelegd door het bedrijf van een oom van mijn vrouw. Drumheller ligt midden in de Badlands, wat iets weg heeft van de Grand Canyon, maar dan kleiner. Het museum is werkelijk een aanrader. De familie had niet te veel gezegd. Een interactief museum waar de dino’s levend echt, bijna tot leven komen.
Het bezoek, dat daarop volgde, aan een oom die helemaal in het noorden van Alberta woonde leverde een magnefieke rit door de Rocky Mountains op. Langs Banff, Lake Louise en Jasper. Je hoeft er werkelijk niets voor te doen, beren kom je absoluut tegen. Vlakbij Jasper bezochten wij een eenpersoonskerkje. Ik vermoed dat er nog nooit een dominee had gepreekt maar het was wel bijzonder om het even te bezoeken. Op weg naar Grande Prairie zagen wij Alaska Highway op de borden wat mij het gevoel gaf dat ik werkelijk aan de andere kant van de wereld was beland. Grande Prairie is nog best een leuke plaats. Groter ook dan ik mij vooraf had bedacht. Ook hier werden wij hartelijk ontvangen en maakte wij kennis met vrienden van de familie, die voor ons ook nog eens een heel gezellige BBQ organiseerde.
Na een paar dagen bijkomen in de tuin en langs het zwembad bij de familie in Calgary, trokken wij nu naar het zuiden, richting de VS. Via de Road to the Sun reden wij Montana in, op weg naar Yellowstone Park. Voor mij echt een bucketlist bestemming. Via de Noord ingang komen wij bij onze eerste overnachting, Mammoth Hotspring. Een bijzonder dorpje, in het National Park, waar de reeën overal rondlopen en liggen. Je moet dus wel kijken waar je rijdt. Wij overnachten in een cabin achter een hotel. De cabins staan in een grote cirkel rondom een groot grasveld. Precies tegenover onze cabin, aan de andere kant van het grasveld het toiletgebouw. Die avond spelen wij een spelletje Rummikub op onze veranda. Later op de avond is het erg stil en zien wij een adembenemend mooie sterrenhemel. Zoveel sterren had ik nog nooit gezien. Ik vermoed dat de enige plek in ons land waar je een vergelijkbare ervaring kan opdoen is misschien Schiermonnikoog.
De volgende morgen ben ik al vroeg wakker. Om mijn vriendin niet wakker te maken, kleed ik mij in de woonkamer aan, pak ik voorzichtig mijn toilettas en het kokertje met de contactlenzen en doe langzaam de voordeur open. Op onze verranda, pal voor de deur ligt echter een elandstier, met een enorm gewei. Langzaam doe ik de deur weer dicht. Op het grasveld is die nacht een hele kudde elanden komen liggen. Als mijn vriendin wakker wordt zit ik nog steeds voor het raam, met mijn toilettas op het tafeltje. Als niet veel later het wat drukker wordt met mensen besluit de stier dat het tijd is om te gaan. De hele kudde volgt. Na deze kudde elanden zouden wij die dag nog veel meer wild tegenkomen,enorm veel wild, beren, wolven, hyena en een kudde bisons. Wij rijden via de Upper Falls, Yellowstonelake, enkele geisers die niet heel frequent actief zijn, een aantal mud vulcano’s die in allerlei verschillende pastelkleuren continu pruttelen, alsof het eten bijna gaar is, naar Old Faithfull. Op Old Faithfull kan je bouwen, gemiddels elke 90 minuten spijt deze geiser kokend heet water hoog de lucht in. Om niets te missen hangt er bij het bezoekerscentrum zo’n timetable die wij wel zouden herkennen van het station. Op het bord wordt steeds aangegeven wanneer de next eruption is. Mocht je er geen genoeg van krijgen kan je er ook overnachten in een lodge. Naast mensen zagen wij in Yellowstone park Via de west ingang het park weer uit, terg richting de Canadese grens. Onderweg zien wij plots een bordje Ghosttown. Beneden in het dat zien wij een aantal houten huisjes bij elkaar, een oude saloon. Er is geen mens te zien en ik moet zeggen een lunch in een dorp even alleen voor jezelf, het heeft wel wat.
Als wij de Canadese grens gepasseerd zijn rijden wij via Fort Macleod, waar de tijd lijkt te hebben stil gestaan, langs andermaal een geweldig mooi museum Head Smashed in Buffalo Jump. Het museum vertelt het verhaal van de Blackfeet Indians. Mocht je in de buurt zijn, sla dit museum niet over. Terug in Calgary kunnen wij nog enkele dagen acclimatiseren voordat wij het vliegtuig naar huis pakken. Op de dag van ons vertrek blijkt een groot deel van de familie aanwezig te zijn op het vliegeveld. Ik snap nu waarom Canada, Calgary, voor mijn vriendin, haar tweede thuis is. Het was een vakantie om nooit te vergeten. Het land is geweldig, maar het waren vooral de mensen die mijn eerste bezoek aan Canada onvergetelijk maakte. Een aantal jaren geleden hebben wij deze reis nog eens over gedaan, nu echter ook met onze drie kinderen. Wij hebben hier mee gewacht tot dat zij oud genoeg waren om alles ook werkelijk mee te maken.
Laat een reactie achter bij CoachBert62Reactie annuleren