Ik ben opgeleid als psychiatrisch verpleegkundige. Ik heb lang in de geestelijke gezondheidszorg gewerkt en had regelmatig te maken met agressie. Vaak werd dan gezegd dat de cliënt hier niets aan kon doen en dan gingen wij over tot de orde van de dag. In de zorg zijn wij heel erg geneigd om agressie en geweld te accepteren. Het hoort er nu eenmaal bij, wordt er vaak gezegd. Ik had hier altijd wat moeite mee. Je kan echt problemen hebben, een stroornis, dat geeft je nog geen recht om een ander uit te schelden, een klap te geven of ergens in elkaar te slaan of met een wapen ernstig letsel toe te brengen. Je blijft van een ander af. Ik ben later, als Hoger Veiligheidskundige, afgestudeerd op het onderwerp alleen werken en omgaan met agressie. Hoe zorg je er nu voor dan iemand die alleen werkt ook veilig kan werken, zelfs als hij te maken heeft met agressie? Ik heb ook een aandeel mogen leveren aan de Arbo catalogus van de GGZ sector. Ik ben ook namens deze sector betrokken geweest bij de landelijke evaluatie van de Eenduidige Landelijke Afspraken, de ELA. Zeg maar de afspraken over hoe politie en justitie omgaan met agressie en ongewenst gedrag richting mensen met een publieke functie. Ik heb ook een boek mogen schrijven over ongewenst gedrag in de sport. Voor al mijn Belgische lezers, dit boekje is ook in België in de bibliotheken te vinden. Ik denk nu, na meerdere opleidingen, al weer 22 jaar ervaring in het vak. Ik, met name op dit terrein wel deskundig ben. Dus heb je vragen, wil je meer weten, heb je in jouw werk regelmatig te maken met agressie en ongewenst gedrag. Laat het weten. Ik ben altijd bereid om mee te denken!
Geef een reactie