Ik ben niet iemand die volledig, zonder na te denken, risico’s zal nemen. Ik ben niet bepaald roekeloos. Dat wil niet zeggen dat ik niet van een avontuur houdt. Ik ben wel iemand van gecalculeerde risisico’s. Ik moet wat dat betreft denken aan een lezing van Ronald Naar over de beklimming van de K2. De K2 is de op een na hoogste berg ter wereld, maar een stukje gevaarlijker dan die andere reus de Mount Everest. Naar vertelde dat een team zo sterk was dan zijn zwakste schakel.
Hij besteedde dus veel tijd aan het samenstellen van zijn klimteam, aan het maken van afspraken over samenwerking, het trainen. Ook de beklimming zelf werd op een bijna wetenschappelijk manier benaderd. Hoeveel klim je op welk moment? Hoe zorg je dat je kan wennen aan de hoogte? Hoe kan je acclimatiseren en waar doe je dat? Als op deze manier naar een avontuur kan kijken, wordt een avontuur een gecaluleerd risico en kan je alles aan.
Geef een reactie