Ik vind kennisspellen erg leuk, gewoon omdat ik er goed in ben en dus ook vaak, hoewel niet altijd, win. Vroeger was dat Triviant, tegenwoordig is dat De Slimste Mens. Ik moet bekennen dat ik de app, waarbij je tegen meerdere mensen kunt spelen met een echte quizmaster, leuker vind dan het bordspel. Een ander leuk bordspel vind ik het Bosatlasspel, en hoewel het geen spel is, zijn de Bos Atlas puzzelboeken echt een vondst.
Ik ben niet zo’n gamer, al speelde ik vroeger heel veel Civilization. Dit is een strategiespel waarvoor je toch enige kennis moet hebben om het goed uit te spelen. Het is ook een spel waarin je anderen nodig hebt om tot compromissen te komen. Als er echter twee games zijn die ik echt moest spelen en ook helemaal heb uitgespeeld, dan zijn dat Sagboy, a Big Adventure en Still Wakes the Deep. Sackboy: A Big Adventure is een echt familiespel dat zelfs door mijn schoonouders, destijds al boven de 80, is gespeeld. Still Wakes the Deep is een zeer realistisch horrorspel dat zich afspeelt op een booreiland in de Noordzee. Twee totaal verschillende spellen. Waarom stonden deze spellen op mijn must-play lijst? Omdat ze gemaakt zijn door onze oudste zoon. Hij deed dit natuurlijk niet alleen, maar met een team van specialisten. Met Sackboy sleepten ze maar liefst zeven BAFTA’s (British Academy Awards) in de wacht, waarvan ze er daadwerkelijk vijf hebben gewonnen. Still Wakes the Deep is echt voor een speciale doelgroep. Het is niet helemaal mijn ‘cup of tea’, maar voor onze zoon was het fijn om hieraan gewerkt te hebben. Na Sackboy had hij namelijk iets wat acteurs wel herkennen: hij werd alleen nog gevraagd voor dat soort leuke familiespellen. Still Wakes the Deep is spannend, het is een echt verhaal en het is alsof je midden in een film zit. Toen wij Sackboy: A Big Adventure hadden uitgespeeld, zagen wij de naam van onze zoon terug in de aftiteling, te midden van een aantal bekende acteurs, zoals Dawn French en Richard E. Grant, die als stemacteur hadden meegewerkt. Wij hebben Still Wakes the Deep inmiddels ook uitgespeeld en ook toen kwamen wij bij de aftiteling onze zoon weer tegen. Helemaal op het eind echter ook onze hond. Macks kwam terug in het rijtje ‘Special thanks to our Studio Dogs’, en daar stond Macks. Macks moest eens weten.
Geef een reactie