Ik herinner me nog de tijd van de Arbeidsvitaminen. Tijdens mijn vakantiewerk bij de PTT stond dit programma altijd aan: een beetje gangbare Top 40 muziek, met dan dito plaatjes op de sorteerkasten. Voor iemand zoals ik, die snel overprikkeld raakt, was het vooral vervelend als de radio ook nog eens keihard stond. Niet elke brief werd ook goed gesorteerd. Tegenwoordig werk ik in een kleine kantoortuin en luister ik alleen naar de gesprekken met of van mijn collega’s. Wanneer ik me moet concentreren, vind ik het heerlijk als het gewoon stil is. In die situaties werk ik ook vaak thuis.
Soms, als ik helder moet nadenken of beleidstukken moet schrijven, helpt zachte achtergrondmuziek van Mozart me echt, iets wat ik vroeger nooit gedacht zou hebben. Tijdens pauzes geniet ik van Marillion of Pink Floyd. Als ik in een slechte bui ben, iets lukt niet, ben ik niet het type dat met deuren slaat of schreeuwt. In plaats daarvan luister ik naar Muse of, iets minder bombastisch, Bon Jovi of Rush. Maar dat kan ik natuurlijk niet op de afdeling opzetten. Al hoewel, een deur verder zit een collega die ik hier, zeker weten, wel blij mee maak.
Geef een reactie