Als ik een dinosaurus terug zou kunnen brengen dan moet dat de Brachiosaurus zijn. Moeder Brachiosaurus is de hoofdpersoon uit een prentenboek dat ik lang geleden voorlas aan onze oudste zoon. Hij vond het zo’n fantastisch mooi verhaaltje dat hij het op een gegeven moment helemaal uit zijn hoofd kende en ons het verhaaltje uit zijn hoofd kon vertellen, waarbij hij het verhaal, ook zonder boek, reuze spannend kon vertellen.
Op een zonnige ochtend in een weelderig groen woud lag een nest vol Brachiosaurus-eieren veilig op de grond. Eén ei, glanzend en fragiel, begon langzaam naar de rand van het nest te rollen. Met een zachte duw van de wind rolde het ei steeds verder weg, tot het buiten het nest op het gras lag. Het rolde verder en verder.
Moeder Brachiosaurus, die dichtbij stond en bladeren van de hoge bomen at, hoorde een zacht geritsel. Ze draaide haar lange nek en zag haar kostbare ei wegrollen, steeds verder van het nest. Met grote, maar voorzichtige stappen liep ze naar het ei toe. Ze boog haar grote kop naar beneden en met haar zachte snuit duwde ze het ei voorzichtig terug naar het nest.
Tevreden dat al haar eieren weer veilig waren, ging moeder Brachiosaurus terug naar haar maaltijd, terwijl het zonlicht door de bomen scheen. Het ei, veilig en beschermd, wiegde zachtjes in het nest, klaar om op een dag uit te komen.
Geef een reactie