Niet eens zo heel ver bij ons vandaan, wij fietsen er wel eens langs, aan de andere kant van de IJssel, ligt Fortmond. In het midden tussen Olst en Wijhe, de IJssel stroomt er eigenlijk om heen. Met een voetveer kan je vanaf Veessen naar Fortman. Wij zijn met de auto, omdat wij na de wandeling nog even naar mijn schoonmoeder in Heino gaan. Fortmond is niet groot, een verlaten oude steenfabriek met een prachtig natuurlijk gebied daarom heen. Ik kan mij voorstellen dat je soms laarzen nodig hebt, maar nu was het kort droog.
De steenfabriek, roestig en verlaten,
spiegelt zich in de rivier, de IJssel, grijs en groot,
waar de wind, als een oude reiziger,
met verhalen uit verre oorden spreekt.
Hier, waar het verleden fluistert in elke steen,
waken de populieren als stille reuzen
over de slingerende dijk, de wandeling
langs de weidse stroom, vol leven en verstild verlangen.
De natuur omarmt het vergeten erfgoed,
waar de bloemen in het ruige gras
in felle kleuren bloeien tegen de vervallen muren.
In de verte zingt een vogel zijn eenzame lied,
Geef een reactie