Soms zijn de vragen klein en luchtig, waarbij je direct een antwoord hebt of een duidelijke mening vormt. Andere keren zijn ze juist wat dieper en moet je er echt over nadenken. Zo stelde Pickwick eens de vraag:
“Welke dingen geven je houvast in het leven?”
Dat zette me aan het denken. Het meeste houvast vind ik bij mijn vrouw. Ze is er altijd voor mij, accepteert me zoals ik ben, en begrijpt me als geen ander. Ook ons gezin, onze kinderen en hun partners, zijn een bron van stabiliteit. Hun veerkracht en het feit dat zij hun leven ondanks alles goed op orde hebben, geeft mij een gevoel van rust en geluk. Het is een onbeschrijfelijk waardevol gevoel om je gesteund en begrepen te voelen. Opmerkelijk genoeg ben ik niet iemand die veel mensen om zich heen nodig heeft om dat houvast te ervaren; het zit vaak in de nabijheid van een paar dierbaren.
Daarnaast verandert mijn leven binnenkort op een bijzondere manier, want ik word opa – niet één keer, maar van twee kleinkinderen vlak na elkaar. Met mijn dochter en schoonzoon heb ik afgesproken dat ik één dag per week zal oppassen. Dat voelt precies passend bij de fase waarin ik me nu bevind. Het geeft me een nieuw doel, een soort zingeving, waar ik ook echt tijd voor wil vrijmaken. Hoewel ik nog een paar jaar te gaan heb tot mijn AOW, heeft een recent gesprek met een pensioenadviseur me doen inzien dat ik volgend jaar al met vervroegd pensioen zou kunnen. Dat zou me de ruimte geven om er volledig te zijn voor mijn kleinkinderen maar ook mijn tweede boek af te ronden. Deze toekomstplannen geven me extra houvast.
Toch kan ik niet ontkennen dat de huidige wereldsituatie soms onrust zorgt, een verminderd gevoel van houvast. De oorlog in Oekraïne, de spanningen in het Midden-Oosten, dreigende conflicten elders en de aankomende Amerikaanse verkiezingen geven me weinig vertrouwen. Maar ondanks deze onrust blijf ik geloven dat het uiteindelijk goedkomt. Hoewel ik niet meer naar de kerk ga, geloof ik nog altijd dat er meer is tussen hemel en aarde, en dat er altijd hoop blijft bestaan. Mensen zijn, wat mij betreft, verantwoordelijk voor hun eigen keuzes en handelen, en dat geeft me ook enige houvast. Er is altijd een keuze en dus altijd hoop.
Daarnaast speelt gezondheid een grote rol. Een gezonde levensstijl – met aandacht voor voeding, beweging en slaap – draagt niet alleen bij aan mijn fysieke welzijn, maar versterkt ook mijn mentale en emotionele veerkracht. Het helpt me om te gaan met uitdagingen, wat in deze wereld soms nodig is.
Verantwoordelijkheid nemen en iets bijdragen aan de samenleving zijn voor mij ook belangrijke bronnen van houvast. Het gevoel dat ik er voor anderen kan zijn, of dat nu als ouder, mentor of collega is, geeft voldoening. Daarnaast zorgt het gevoel iets goeds te doen voor de maatschappij, of het nu door werk of vrijwilligerswerk is, voor een diep gevoel van stabiliteit.
Leren en blijven groeien zag ik en zie ik ook als een belangrijke vorm van houvast. Het proces van persoonlijke ontwikkeling geeft me het gevoel dat ik vooruitkom en vertrouwen in mezelf kan houden. Het vermogen om me aan te passen aan veranderingen en open te staan voor nieuwe ervaringen biedt me een zekere mate van rust in een wereld die voortdurend in beweging is.
Stabiliteit vind ik bovendien in de routines en rituelen van het dagelijks leven. Een gestructureerde dag, een veilig thuis, en het vertrouwen dat er altijd een basis is waarop ik kan terugvallen, geven me de rust om me op andere dingen te richten.
Spiritualiteit, zelfs zonder formele religie, biedt me ook troost. Een gebed of simpelweg gewoon een moment stil staan, noem het van mijn part een moment van bezinning helpen me verbonden te voelen met iets groters en bieden een zekere innerlijke rust.
De natuur is daarnaast een bron van kracht voor mij. Tijd doorbrengen in de buitenlucht, of dat nu een wandeling in het bos is of gewoon op de fiets naar het werk, geeft me energie en een gevoel van verbondenheid met de wereld om me heen.
Tot slot is zelfvertrouwen en zelfacceptatie essentieel. Het vertrouwen dat ik op eigen kracht moeilijke situaties aankan, en de bereidheid om mezelf te accepteren zoals ik ben, bieden een stevige basis, zelfs wanneer de wereld om me heen wankelt. Ik kan niet alles en zeker niet alles tegelijkertijd. Mij dat realiseren en ook accepteren, geeft ook houvast.
Geef een reactie