Het nieuwe woord voor de WE300 van December is “Kerstboodschappen” . Schrijf een verhaal in 300 woorden zonder het gegeven woord te gebruiken. De nieuwe schrijfuitdaging van Geesje:
In de aanloop naar de feestdagen was het altijd druk in de stad, het leek niet op te kunnen. Winkels waren versierd met fonkelende lichtjes, de geur van kaneel en dennen vulde de lucht. Mensen liepen met tassen vol lekkernijen en cadeaus. Zolang dit allemaal gewoon mogelijk is, moeten we niet klagen.
In een klein huis aan de rand van de stad zat Emma echter voor zich uit te staren. Ze keek naar haar kinderen die speelden met de zelfgemaakte versieringen. Voor hen was het geen tijd van magie. Voor Emma was het een tijd van zorgen. Het beetje spaargeld dat ze had, was nauwelijks genoeg om de basisbehoeften te dekken, laat staan extra’s voor de feestdagen.
Emma wist dat haar kinderen niets zouden zeggen, maar ze zouden de feestdagen weer zonder de gebruikelijke lekkernijen en geschenken moeten doorbrengen. Haar hart brak bij de gedachte.
In gedachten liep ze door de gangen van de supermarkt. Ze zag andere mensen hun wagentjes vol laden met lekkernijen. Ze moest oppassen dat ze niet te veel inpakte. Elke cent telde. Bij de kassa vroeg de vriendelijke caissière: “Gaat alles goed met u?” Emma knikte zwakjes, haar ogen neergeslagen. “Ja, dank je,” antwoordde ze zachtjes. Niemand hoefde te weten hoe moeilijk het voor haar was.
Na de paar boodschappen liep Emma naar de voedselbank in de buurt. Ze voelde zich beschaamd. In de rijen stonden anderen zoals zij, worstelden om hun gezinnen te onderhouden.
Die avond, bij het licht van kaarsen, serveerde Emma een eenvoudige maaltijd. Ze keek naar haar kinderen en voelde een golf van liefde en trots. Ze hadden niet veel, maar ze hadden elkaar. En dat, bedacht ze, was het belangrijkste van alles.
Met het laatste kaarslicht sloot Emma haar ogen, dankbaar voor de kleine zegeningen in een wereld vol uitdagingen.
Geef een reactie