Het was al weer iets meer dan een maand geleden. Het is 2 maart. De laatste keer schreef ik dat er veel was gebeurd, maar dat is nu wel haast een understatement. Ik dacht, toch maar een leuke opdracht. Kies drie willekeurige woorden uit het woordenboek en probeer de woorden in een kort verhaaltje logisch met elkaar te verbinden. Wie doet er mee? De willekeurig geprikte woorden uit het woordenboek zijn dit keer:
Circuit
Stempel
Vierde
Ik ben weliswaar geboren in Rotterdam, maar heb vrijwel mijn hele lagere schooltijd in Heemstede gewoond, een dorp vlakbij Haarlem. Wij woonde aan de rand van het dorp, vlakbij de Waterleidingduinen waar wij ook regelmatig wandelingen maakte. Wij wandelde vaak, door de duinen naar Zandvoort, op de boulevard een ijsje te eten om daarna met de trein terug naar huis te rijden. Soms gingen we ook even kijken bij het circuit. Niet dat ik nu een enorme liefhebber van de autosport ben, maar het was altijd wel bijzonder om er gewoon even te kijken.
Ik moest terugdenken aan die dag, 12 april 2024 Het was een mooie dag. Wij hadden veel visite. We vierde de verjaardag van mijn moeder. Ze was 84 geworden en wij hadden haar gevraagd of ze dat bij ons wilde vieren. De tuin was gevuld met het vrolijk geroezemoes.
Terwijl ik een slokje van mijn koffie nam en het gelach op de achtergrond hoorde, dwaalden mijn gedachten, om een volstrekt onverklaarbare reden, terug naar de dagen in Heemstede. Het leek alsof het nog maar gisteren was dat we door de Waterleidingduinen wandelden, genietend van de rust en de konijnen, de damherten die zo maar vlakvoor je over het pad konden springen. Die uitstapjes naar Zandvoort, waar we altijd een ijsje aten op de boulevard, waren nog steeds even levendig in mijn geheugen.
Mijn neef kwam naast me staan. “Een dubbeltje voor jouw gedachten!” zei hij lachend. “Ooh niks,” zei ik, “”ik dacht terug aan de tijd in Heemstede en de wandelingen naar Zandvoort. Wist je dat oma soms wel eens meewandelde?” “Nou en of ik dat weet, dan kwam ze helemaal alleen met de trein naar jullie toe! Trouwens, Zandvoort, kan jij je Roger Williamson nog herinnerde?” “Roger wie?” Zijn naam riep niet meteen herinneringen op. “Williamson.” Mijn neef was een echte Formule 1 fan. “Williamson! Het was op jouw verjaardag. Wij zouden naar Zandvoort, maar uiteindelijk zaten we op jouw feestje en dat was achteraf maar goed ook.” Ik had geen idee waar hij het over had. “Wat is er gebeurd waardoor jij nu nog steeds weet waarom het destijds maar goed was dat je op mijn verjaardag was en niet in Zandvoort?” Hij keek mij met open mond aan. “Dat je dat niet meer weet. Williamson is op jouw verjaardag op het circuit verongelijkt, levend verbrand! Ze waren iets te laat met blussen.” Ik kon het mij werkelijk niet herinneren. Zandvoort waren voor mij ijsjes en damherten, maar ik kon aan mijn neef zien dat dit ongeluk, waar hij niet eens bij was geweest, na jaren nog steeds een enorm stempel op hem drukte.
Terwijl de zon langzaam achter de horizon zakte, de lucht rood oranje kleurde, en de tuin baadde in het zachte licht van de avond, draaide ik een spiesje op de barbeque.
“Iemand trek ik een ijsje?” hoorde ik mijn vrouw roepen.
“Ja, heerlijk, daar heb ik nu wel trek in!”
Laat een reactie achter bij bertjensReactie annuleren