Vroeger werd ik nerveus van elk examen, van elk moment, woorvan ik dacht dat ik beoordeeld zou worden. Zo heb ik maar liefst vier keer een rij examen afgelegd voordat ik mijn rijbewijs haalde. Bij toetsen en schoolexamens had ik dat oorspronkelijk ook, totdat ik merkte, noem het leren, dat het er op vertrouwde dat ik er genoeg voor had geleerd en dat het loslaten van het gevoel dat het ook onvoldoende kon zijn, mij enorm veel rust gaf. Waar klasgenoten zich vooral tijdens de schoolexamens nog suf leerde, aan de valeriaandruppel zaten, lag ik tussen de examens door op het strand. Dit gaf enorm veel rust en erg goede cijfers.
Waar ik nog steeds nerveus van word zijn grote groepen en zeker als ik daar een praatje, een presentatie moet geven. Minder spannend, maar ik word daar ook nog best nerveus van, grote feesten. Ik wil niet opvallen. Ik heb dan het gevoel dat ik geen controle heb over wat er zou kunnen gebeuren. Dat gevoel van controle, voorbereid zijn, is wel een rode draad.
Geef een reactie