Tegenwoordig is het inschatten van risico’s onderdeel van mijn dagelijks werk. Een risico heeft tegenwoordig een vrij negatieve associatie. Een risico is bijna synoniem met zoiets als een gevaar. Nu is een gevaar niet direct een risico en zelfs iets dat een risico met zich meebrengt kan je daar nog best, onder bepaalde voorwaarde mee om gaan. Heel soms kan je zelfs gecalculeerde risico’s nemen.
De bovenstaande beschrijving is een vrij eenzijdige weergave van het begrip risico. Laat me een stap verder gaan en mijn eigen ervaring delen. In mijn laatste jaar van de opleiding tot verpleegkundige had ik een sollicitatiegesprek dat anders verliep dan ik had verwacht. Ik solliciteerde op een interne vacature op een afdeling binnen de zorginstelling waar ik mijn opleiding volgde. Ik had verwacht in gesprek te gaan met mijn mogelijke toekomstige leidinggevende en collega’s, maar in plaats daarvan zat ik tegenover de kliniekcoördinator. Dit vroeg om een snelle aanpassing van mijn kant.
Het gesprek nam een verrassende wending. Ik kreeg allerlei vragen over diverse situaties, die ik naar eer en geweten beantwoordde. Al snel zei mijn gesprekspartner dat hij dacht mij te doorzien en vermoedde dat ik iets anders wilde zeggen. Dit maakte me onzeker; had ik iets verkeerd gezegd? Deze onzekerheid duurde totdat ik me realiseerde dat ik het juiste had gezegd en er waarschijnlijk iets anders speelde. In het begin probeerde ik uit te leggen dat ik oprecht was in mijn antwoorden en daar volledig achter stond, maar dat hield ik niet lang vol. Ik concludeerde dat ik waarschijnlijk niet de gewenste kandidaat was en dat men mij op subtiele wijze wilde ontmoedigen. Ik wilde deze baan echt, maar ik weigerde een act op te voeren. Toen besloot ik een berekend risico te nemen. Wat had ik te verliezen?
Ik vroeg mijn gesprekspartner of hij, na zijn vragen, het gewenste antwoord kon geven zodat ik dat kon herhalen. Hij werd boos en noemde me brutaal. Hij benadrukte zijn functie en dat ik hem vaker zou kunnen tegenkomen. Ik antwoordde dat ik al drie jaar binnen de instelling studeerde en daar hele aardige mensen had ontmoet, dus dat ik me niet te veel zorgen maakte. Op dat moment nam de teammanager, die tot dan toe stil was geweest, het gesprek over.
Uiteindelijk werd iemand anders aangenomen, maar die hield het niet lang vol. Uiteindelijk werd ik alsnog op deze afdeling geplaatst en heb daar bijna twaalf jaar gewerkt. Ruim tien jaar na dat opmerkelijke gesprek moest ik plots samenwerken met dezelfde gesprekspartner. Het leidde tot een goed gesprek waarin we alles uitspraken.
Soms moet je berekende risico’s nemen. Laat echter nooit over je heen lopen en blijf trouw aan jezelf.
Geef een reactie