Het was al weer een maand geleden, tijd voor een drie woorden uitdaging. Ik heb weer drie willekeurige woorden uit het woordenboek gekozen. Aan iedereen die het leuk vind om mee te doen, probeer met de woorden een, leuk, verhaaltje te maken. Ik hoop dat jullie, ondanks de hitte, toch weer meedoen!
Hieronder de woorden die er uitkwamen: Stadia, Sierra en Mompelen.
De laatste trein naar huis
Het was al laat toen Noah en Sierra, hand in hand, het station uit liepen. De stad ademde de koelte van de avond uit, lantaarnpalen wierpen zachte schaduwen over de natgeregende straten. Ze waren die dag naar drie verschillende stadia geweest, niet voor voetbal, maar voor hun gedeelde passie: oude architectuur. Elk stadion had zijn eigen verhaal, zijn eigen ziel, en Noah had ze stuk voor stuk gefotografeerd alsof het kunstwerken waren. Hij moest er niet aan denken dat ze De Kuip, ooit zouden afbreken.
Sierra keek naar hem op, terwijl hij iets zachtjes voor zich uit mompelde, zoals hij altijd deed als hij zich probeerde te herinneren welk detail hij nog wilde vastleggen. Ze glimlachte. Dat mompelen was ooit vreemd geweest, maar nu vond ze het geruststellend, een soort zacht liedje dat alleen zij leek te begrijpen.
“Wat zei je?” vroeg ze, terwijl ze haar arm door de zijne haakte.
“Ik zei dat het laatste stadion van vandaag me aan jou deed denken,” fluisterde Noah, een beetje blozend.
“Hoezo dan?” lachte Sierra.
“Het was stoer van buiten, maar vanbinnen… warm, vol geschiedenis en een beetje mysterieus.”
Ze bleef even stil, en toen drukte ze een kus op zijn wang. “Dan hoop ik dat jij mijn vaste supporter blijft.”
Onder de sterrenhemel, op weg naar het perron, raakte zijn hand zacht die van Sierra, elk moment een beetje dichter bij huis, dichter bij elkaar.
Laat een reactie achter bij Matroos BeekReactie annuleren