"Het verhaal begint… durf jij verder te lezen?"

Op de tweede dag van onze vakantie, wij zijn op bezoek bij onze zoon, schoondochter en onze kleinzoon, hebben wij een prachtige wandeling gemaakt, langs een tweetal stuwmeren. Wij zijn in Engeland, om precies te zijn in Noord Yorkshire. Voor de kenners de streek waar halverwege de vorige eeuw James Harriot veearts was. Een van zijn boeken, All Creatures Great and Small, ben ik op dit moment aan het lezen. Om in de stemming te blijven, als je begrijpt wat ik bedoel. Smalle weggetjes, stenen muurtjes, hoge, kale vlaktes, dalen met snelstromende beekjes en continu die dreigende lucht. Het blijft echter droog. Onze schoondochter is hier bekend en rijdt stevig door. Uiteindelijk parkeren wij de auto op een parkeerplaats, links van de weg,  net voorbij een stuwdam. Als onze kleinzoon goed in rugdrager zit, gaan we op pad. Ik druk op opnemen in de Komoot app. Al snel wandelen we langs het water, af en toe aan het zicht onttrokken door bomen. Hoewel de heuvels rechts naast ons stijl omhoog gaan is het pad langs het meer goed te doen. Plots duikt in verte een groot, groen-bruin, oud Engels landhuis op. “Daar woont Gerard Southgate, je weet wel de oud bondscoach van het Engels elftal.” Ik reageer verbaasd. Waarom zou die man helemaal hier wonen, in de middle of nowhere. Als we dichtbij komen, zie we wat auto’s staan op de parkeerplaats, maar van het huis zie je verder weinig. Het is omgeven door een hoge heg. Wat we wel zien, of eigenlijk concluderen, is dat rondom het huis nog een behoorlijke lap grond ligt. Even verderop ligt een tweede, grotere stuwdam. Pas hier valt het ons op hoe laag  het water staat. Een donkere streep laat zien tot hoe hoog het water heeft gestaan. Een bord ‘verboden te zwemmen’ terwijl er geen water te bekennen is, is wat kolderiek. Aan de andere kant van het meer staan veel herinnerings bankjes. Dit meer roept bij veel mensen kennelijk iets op. Op elk bankje een mooie tekst die herinnert aan een overlijden persoon en wat deze plek voor hem of haar betekende. Zittend op een van die bankjes kom ik er achter dat Komoot vanaf het begin van de tweede stuwdam niets meer heeft opgenomen. Ik heb geen idee waarom, mogelijk omdat in The Dales het bereik soms slecht is. Als wij de eerste stuwdam overlopen begint het zacht te regenen. Te weinig om het meer te vullen maar genoeg om iedereen de auto’s in te jagen. Wij laten de oud bondscoach van Engeland weer alleen. De man woont fantastisch, maar zal enorm gesteld zijn op zijn privacy en daar kan ik goed inkomen.