Drie woorden

Het was al weer een maand geleden. Het is alweer oktober en op het werk gaat het al om de beztting rond de feestdagen. Ik dacht, eerst maar een leuke opdracht. Kies drie willekeurige woorden uit het woordenboek en probeer de woorden in een kort verhaaltje logisch met elkaar te verbinden. Wie doet er mee? De willekeurig geprikte woorden uit het woordenboek zijn dit keer:
Routinier
Leeghalen
Terp

De verlaten schuur

De storm raasde over de terp terwijl Tomas zijn auto parkeerde en naar de halfopen schuur liep. Hij was een routinier, gewend aan vaste routes en voorspelbare risico’s, maar een anonieme tip had hem naar deze schuur gewezen.

Binnen zag hij dozen waarvan iemand in paniek had geprobeerd ze leeg te halen. aan aantal Koffers stonden open, papieren lagen verspreid op de grond. Een koude bries kwam vanaf een trap die naar een smalle gang leidde. Voorzichtig klom hij de trap op. Aan het einde van de donkere gang viel iets glinsterends op, het licht van een telefoonscherm of een zaklamp? Tomas kon het niet goed zien. Beneden klonken plots voetstappen. Tomas kroop stil verder en ontdekte foto’s en kaarten die haastig verborgen waren maar niet goed waren weggestopt.

Iemand greep zijn schouder. Het gevecht was kort en fel. Tomas sloeg met een map; de aanvaller wankelde en trok zich terug richting de dijk. Tomas rende achter hem aan, maar was hem al snel kwijt.

Boven op de terp, na nahijgend, drong het tot Tomas door dat zijn voorspelbare routines hem had verraden. Wie had hem getipt en wat was hier in de schuur eigenlijk gebeurd?






33 reacties op “Drie woorden”

  1. Een raadselachtig verhaal met spanning.
    Deze keer doe ik mee, maar het kan even duren.

    1. Leuk, ik ben heel benieuwd!!

  2. Een spannend verhaal, Bert… een vervolg is mogelijk?
    Ik doe graag mee, maar eerst even landen in Frankrijk…

    1. Leuk dat je weer mee doet Bea! Eerst inderdaad op vakantie!
      Hier zou inderdaad wel eens een verhaal in kunnen zitten 😉

  3. Inderdaad het begin van…………
    Mooi verhaal. Natuurlijk doe ik ook weer mee.

    1. Dank je! Leuk dat je weer mee doet!
      Ik ben ook weer heel benieuwd naar jouw verhaal!!

  4. Het verhaal aan de terp
    Aan de voet van de oude terp van Deinum, waar de wind altijd iets van zee in zich meedraagt en de lucht naar klei en gras ruikt, stond begin achttiende eeuw een rij houten huizen. Geen huizen van stand, maar stevige bouwsels met rookkleurige daken, waar het leven zich dicht bij de aarde voltrok. Achter die huizen lagen lage stallen, waarin koeien en jongvee stonden, en soms een paard dat meer dienst deed voor de ploeg dan voor vertoon.
    In één van die huizen woonde Klaas Janz., een man die meer met zijn handen sprak dan met woorden. Zijn dagen begonnen bij het eerste licht — het loeien van de koeien was zijn wekker, de geur van mest en ochtendmist zijn metgezel. Zijn vrouw, Antje, zette de pot op het vuur nog voor de haan had gekraaid, en de kinderen scharrelden tussen de stallen door, waar het stro knisperde onder hun blote voeten.
    De belastinginspecteur, een smalle man met een natte veerpen en koude ogen, kwam eens per jaar langs. Hij telde niet de monden die moesten eten, maar de schoorstenen die rookten, en de dieren die ademden in de stal. Elk rookpluimpje dat uit Klaas’ huis opsteeg, betekende een nieuwe aanslag. Soms zei hij schamper:
    “Wie veel rook heeft, heeft veel te betalen, Klaas Janz.”
    Klaas knikte alleen. Hij wist dat protest weinig hielp — en hij had zijn trots, niet in geld, maar in wat hij bezat: een dak dat warm was, een stal vol leven, en een plek aan de voet van de terp waar hij kon staan en zien hoe de kerktoren met zijn ui — de Siepel — boven het dorp uit glansde in de ochtendzon.
    Toen Klaas in de winter van 1720 overleed, werd het stil in de huizenrij. De ruiten besloegen niet langer van binnenuit, en het geluid van melk in de emmer verstomde. Men zei dat de wind die weken harder over de terp gierde — alsof Deinum zelf afscheid nam.
    Niet lang daarna verschenen er mannen van het gemeentebestuur. Ze kwamen niet met bijlen van woede, maar met hamers van plicht. Aan het hoofd van de kleine stoet liep de routinier, een man met een leren tas vol papieren en een blik die alles mat en woog. Hij sprak niet veel, maar wees. Eerst naar de deuren, toen naar de ramen, en ten slotte naar de stallen.
    De huizen werden leeggehaald volgens het voorschrift: het koperwerk, de spijkers, de dakpannen, het hout — alles kreeg zijn bestemming. De routinier noteerde nauwgezet wat er restte, tot zelfs de schoorsteenstenen waren afgekoeld. Daarna kwam het eigenlijke werk: ontmantelen. Balk voor balk verdwenen de huizen, tot alleen het zwartgeblakerde spoor van de haardstenen restte.
    De roetvlekken in de grond bleven nog jaren zichtbaar, als stille getuigen van waar ooit rook omhoog steeg, en waar mensen hadden gewoond die meer nalieten dan stenen — ze lieten herinneringen achter in de klei van Deinum.
    De kinderen van Klaas trokken weg — naar Marsum, naar Menaldum, sommigen verder nog, tot hun namen oplosten in andere dorpen. Maar wie vandaag over de terp van Deinum loopt, kan op windstille dagen nog iets horen: het zachte kraken van hout, het blaten van vee, het geluid van een man die zijn laarzen veegt bij de drempel van een houten huis dat al lang verdwenen is.
    En boven alles, hoog in de lucht, staat nog altijd de Siepel op de kerktoren — als een ui met vele lagen, die de tijd niet heeft kunnen pellen.

    1. Mooi historisch en Menaldum waar de oma van mijn lief woonde.

    2. Wat een ontzettend mooi verhaal!! Je weet werkelijk erg goed een beeld te schetsen. Ik zie het allemaal zo voor me!

  5. Jèhè, ik was al even bang dat je het vergat, of erger nog, ermee gestopt was.
    Gelukkig niet dus.

    Dat riekt inderdaad naar een vervolg Bert… ik kijk er al naar uit.

    De mijne is ook ‘misdadig’ maar dan anders…
    https://klikhierklikdaar.blogspot.com/2025/10/3-woorden-van-bert-20.html

    1. Dank je wel Melody! Ik was het niet vergeten. Ik was gewoon druk met andere bezigheden 😉

      1. 🙂 Is prima hoor, snap ik volkomen… je was me ook geen uitleg verschuldigd ofzo 😉

    2. Mooi beeldend geschreven.

    1. top gedaan … met die geur erbij

  6. knap geschreven, Bert

    1. Dank je wel Marleen!

      1. Het mijne staat er ook juist.

      2. Het is mooi geworden Marleen!!

      3. Ik doe dat graag, Bert. Had voor mezelf vandaag ook 3 woorden. klei, snaar, schommel. Doe je mee? Ik publiceer later.

      4. Zeker Marleen! Ik ga hier eens over nadenken. Ook dit ziijn wel moeilijke woorden 😉

      5. Neen, supergemakkelijke. Eentje met een mini- rokje aan bij mij. (kort)

      6. Ik ben benieuwd!

      7. Waarschijnlijk morgenavond.

  7. […] oktober 2025bertjens Routinier Leeghalen Terp coach Bert   Er zit een bult in het achtertuintje. Hij zit er al heel lang en wordt zoetjesaan een berg. […]

  8. Hallo Bert, het verhaaltje staat op mijn blog.

    Zie https://bertjens.wordpress.com/

    1. Leuk!! Ik ga het verhaaltje lezen!

    2. Oooh dank je wel!!

  9. Een beetje te laat maar ik heb mijn bijdrage met plezier geschreven! Jouw verhaal en de andere verhalen ga ik morgen of overmorgen lezen!
    Mijn bijdrage vind je hier: https://kreta8.wordpress.com/2025/10/22/drie-woorden-van-bert-7/

    1. Leuk Geesje!! Ik ga vanavond jouw verhaal lezen!

  10. Mijn bijdrage vind je hier
    https://kreta8.wordpress.com/2025/10/22/drie-woorden-van-bert-7/
    Weer leuk om hier aan mee te doen!

    1. Dank je wel Geesje!

Geef een reactie

Ontdek meer van "Het verhaal begint… durf jij verder te lezen?"

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder