Uitgedaagd door Marleen, hieronder nog een uitdaging met drie woorden. De woorden zijn klei, snaar en schommel. Ik heb er een gedichtje van gemaakt.
Ik zat op de schommel, het was windstil weer,
De zon deed haar best, ik voelde haar zeer.
Mijn buurman zei: “Mooi, zo’n rust in de wijk.”
Ik knikte, en trapte mijn schoen in de klei.
Een merel zong zachtjes, een heldere snaar,
Alsof hij al oefende voor het voorjaar.
Ik dacht: “Wat een leven, zo simpel en klein.”
Tot ik viel van de schommel — recht in de klei.
Mijn broek was besmeurd, mijn trots fors gekrenkt,
Maar de merel bleef zingen, alsof ze me wenkt.
Ik lachte zachtjes, maar het was al te laat,
De klei had gewonnen. En ik? Ik weet nu hoe dat gaat.
Geef een reactie