De weg ligt weer
als een vraag door het veld,
dun, wit, berijpt,
alsof iemand vannacht
twijfel heeft gezaaid.
We lopen erlangs,
met plannen die nog
naar papier ruiken.
De wind trekt eraan,
test hun stevigheid.
En ergens verderop
breekt een winterkoninkje het jaar open,
niet groots,
maar precies genoeg
om opnieuw te beginnen.
Laat een reactie achter bij bertjensReactie annuleren