WE101

Een verhaaltje van exact 101 woorden over een woord dat je eigenlijk niet in het verhaaltje mag gebruiken, naar het idee van Geesje. Het woord dat ik in dit verhaaltje niet mocht gebruiken was vetophoping, niet doorvertellen!

De Oude Walvis

Op het strand van Groenland lag een jonge walvis, roerloos in het bleke ochtendlicht. Dorpsbewoners verzamelden zich, fluisterend over de oorzaak van zijn dood. Een oude bioloog knielde naast het dier en legde zijn hand op de koude huid. “Hij droeg een last van binnen,” zei hij zacht. “Een stille verstoring die zijn lichaam niet meer kon dragen.”
Toen ze het dier opensneden, zagen ze hoe lagen zich hadden opgehoopt, verstikkend en zwaar, alsof de zee zelf hem had gevuld met iets dat niet thuishoorde in een levend wezen. De wind huilde langs de kust, terwijl het dorp in stilte toekeek.

7 responses to “WE101”

  1. Een verdrietig maar toch ook wel weer een mooi verhaal Bert.

    1. Ik moest bij vetophoping direct denken aan een verhaalk in het nieuws, van kort voor de jaarwisseling, over een aangespoelde walvis en met dat denken over die walvis kwam direct Groenland in beeld. Ik heb nog even gedacht, fiets er nog een Amerikaan in, maar heb besloten het besluit over de walvis bij de plaatselijke bevolking te laten.

  2. […] Lees je ook bij: – / – Marleene – / – Melody – / – Walt – / – Harry– https://Bert/ […]

  3. mooike

    1. Dank je wel Marleen!

  4. Hè bah, wat verdrietig Bert, wel mooi geschreven, dat dan weer wel… we ozuden zuiniger moeten wezen op onze medewezens in de zee en oceanen

    1. Het onderzoek naar de oorzaak duurt nog voort, in ieder geval meer dan 101 woorden 😉

Laat een reactie achter bij BertReactie annuleren

Ontdek meer van "Het verhaal begint… durf jij verder te lezen?"

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder