Siesta

Hoewel hele volkstammen op vakantie gaan naar landen als Frankrijk, Spanje of Italië, wist ik al vroeg dat die hitte niets voor mij was. Voor mij was het frisse Noorden, Scandinavië, altijd een stuk aantrekkelijker. Ik moet daarbij wel eerlijk bekennen dat ook het oosten van Noorwegen in de zomer behoorlijk warm kan zijn, maar goed — jullie snappen het: die hitte kan mij gestolen worden. Waar ik het in de zomer vaak snel te warm heb, heb ik het in de winter, zelfs als het vriest, niet snel koud. Soms denk ik dat ik gewoon anders in elkaar zit.

Toch zijn wij één keer naar Spanje geweest. Eigenlijk wilden we in eerste instantie naar de Britse Kanaaleilanden, maar uiteindelijk werd het Menorca. Je vliegt er iets langer over, maar dan héb je ook wat. Menorca is het kleinere broertje van het bekendere Mallorca. Het ligt in de Middellandse Zee, ten noorden van Mallorca, en bij helder weer kun je dat grotere eiland zelfs zien liggen.

Na de landing op het vliegveld van Mahon — jawel, voor de liefhebbers: Mahon heeft inderdaad iets te maken met mahonnaise, of zoals wij het kennen: mayonaise — viel meteen op hoe Brits de stad oogt. Die overbekende rode telefooncellen staan er gewoon. Maar Mahon was niet onze eindbestemming. Na een busrit over de as van het eiland kwamen we aan in Ciutadella. Deze stad voelt totaal anders: oude stadsmuren, smalle straatjes, een sfeer die Spaans aandoet, misschien zelfs Moors. Net buiten de stad lag ons vakantiehuisje.

Menorca is een klein, of misschien juist groot, openluchtmuseum. Een eiland vol historie die teruggaat tot in de steentijd. Je kunt er in een grot, hoog boven de Middellandse Zee, gewoon een pub bezoeken. En als je gesteld bent op privacy, hoef je niet eens veel moeite te doen om een verlaten baai te vinden waar je de hele dag kunt genieten van zon en stilte. Kortom: een ideaal eiland voor mensen die van rust houden.

Maar hier kwamen we al snel achter een cultureel gebruik waar we geen rekening mee hadden gehouden: de siësta. Wij wilden tussen de middag nog wat boodschappen doen, maar alle winkels bleken gesloten. Zelfs bij het zwembad was niemand te bekennen. Het was stil. Mensen waren binnen, luiken dicht, iedereen sliep. Het was bloedheet, en na een tijdje genieten van een zwembad voor ons alleen besloten ook wij ons eraan over te geven. Met die hitte was zo’n siësta verrassend makkelijk aan te leren. De enige uitdaging was het huis koel houden: ramen alleen ’s ochtends vroeg open, daarna dicht en dichthouden. Bij appartementen met luiken: luiken dicht. Je went er snel aan.

Afgelopen week moest ik terugdenken aan die vakantie. Het was heet, bloedheet. We hadden zelfs twee dagen achter elkaar code rood. Dat soort waarschuwingen past eigenlijk niet zo goed bij ons land, want we luisteren maar slecht naar adviezen. Helemaal als er nadrukkelijk bij wordt gezegd dat het om een advies gaat en dat je er verder mee moet doen wat je goeddunkt. In gewoon Nederlands: gebruik je gezonde verstand. En als er iets is waar wij soms moeite mee hebben, is het dat wel.

Nu is de manier waarop we warmte en kou ervaren enorm subjectief. Ik heb het al snel te warm en in de winter niet snel te koud. Er zijn ook mensen voor wie het niet warm genoeg kan zijn, en die bij de eerste sneeuwvlok al beginnen te klagen.

Op mijn werk speelde dit onderwerp de afgelopen dagen natuurlijk ook. Beroepsmatig houd ik mij bezig met arbeidsomstandigheden. De normen rondom het binnenklimaat zijn vrij ruim net zoals onze beleving ervan. Kort door de bocht: als heel veel mensen klagen, mag je ervan uitgaan dat er iets aan de hand is. En dat was deze week zeker zo. De vraag naar airco’s was hoog. Airco’s slurpen stroom, en ik las dat ze ook bijdragen aan een hogere buitentemperatuur. Ze lossen een deel van het probleem op, maar tegelijkertijd span je ergens het paard achter de wagen.

Ik denk steeds vaker dat we naar andere oplossingen moeten zoeken: andere gebouwen, minder ramen, minder ouderwetse doorzonwoningen. Andere werktijden misschien: vroeger beginnen, op het heetst van de dag, daar komt ’ie, een siësta, en dan ’s avonds wat langer doorwerken. Het is zomaar een idee, een advies. Doe ermee wat je goeddunkt. Of ja, echt: gebruik je gezonde verstand.

20 reacties op “Siesta”

  1. Het vakantie gevoel en bestemming is voor ieder een verschillend.
    Heb veel noordelijke en midden Europese landen bezocht.
    Een paar keer zuidelijke, maar ik ben meer van het midden. Hans

  2. Het idee van een siësta is wel aanlokkelijk hoewel het enige tijd zou duren voor ik er blij mee zou zijn om 16u terug te beginnen werken tot een uur of 20.

    1. Ik zou er ook aan moeten wennen maar ik moet bekennen dat ik afgelopen week midden op de dag tot niet veel kwam.

  3. Een nadenkertje …

    1. Zeker, ik moest er in ieder geval wel san denken.

  4. Ik kom tot niks met deze hitte. Dat bevalt me niet. Noorwegen is ook mijn favoriete land.

    1. Ik kom ook echt tot helemaal niets met deze temperaturen, van mij mag het wel koeler!!

  5. Inderdaad, gebruik je verstand. Ik zelf heb geen moeite met deze temperatuur. Gisteren heerlijk 20 km gefietst waarvan de laatste acht zonder ondersteuning. Accu leeg.

    1. Ja, er zijn verschillen maar hield nu je ondersteuning er mee op of was je eigen accu leeg 😉

      1. Gelukkig het eerste. Het tweede heb ik al eens meegemaakt.

      2. Een eigen accu die leeg is is echt moeilijk. Het is daar niet simpel een kwestie van even aan de lader en gaan.

  6. Op verzoek van vrienden die in Spanje woonden, zijn wij een keer in de zomer naar Spanje geweest… Dat doen wij dus nooit meer. De hele dag binnen blijven, en de warmte buiten zien te houden. Pas in de avond kwamen wij buiten.

    1. Het lijkt mij ook niets maar ik denk dat wij wel deze kant op gaan. Ik vrees dat wij vaker en langer van die hete periodes krijgen zoals afgelopen week.

      1. Daar ben ik ook bang voor. Nu kan ik er goed tegen, maar mijn vrouw zit rond de 30 graden al te puffen.

      2. Pfff … ik ook, 30+ daar ga ik echt kapot aan.

      3. Sterkte dan voor komende week, want de temperaturen gaan weer omhoog Bert. Afzien dus🥵

      4. Oef, volgende week alweer? Ik moet nog bijkomen van afgelopen week!

  7. Heerlijk herkenbaar Bert, fijne vakantie voor jou!

    1. Dank je Sandra!Ik moet de zomer door en dan in September naar Ierland! Ik hoop op een beetje regen 😉

      1. Klinkt als een fijn vooruitzicht!

Geef een reactie

Ontdek meer van "Het verhaal begint… durf jij verder te lezen?"

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder