WordPress herinnerde mij eraan dat ik vandaag een jaar geleden onderstaande verhaaltje schreef. Een verhaal over dromen, of alles wat ik ooit wilde en wat in de loop der tijd toch allemaal weer anders werd.
Vroeger, ik zal een jaar of 10 geweest zijn, wilde ik maar één ding. Ik wilde bioloog worden. Lange wandelen maken, met de fiets er alleen op uit, struinen door de duinen, ik vond het fantastisch. Vanaf dat moment begon ik ook alles zo in te richten dat ik straks ook echt bioloog zou kunnen worden. Zo maakte ik gipsafdrukken van de sporen die ik in het bos vond, ik maakte mijn eigen herbarium, las boeken over bekende biologen. Mijn vader nam mij zelfs één keer mee voor een afspraak met zijn oud biologie leraar van het Gymnasium, een niet onverdienstelijk bioloog. Het was belangrijk om te weten wat het inhoud om echt bioloog te zijn. Mijn eerste echte boek, was dan ook een boek over Carolus Linnaeus.
Alles begint met dromen, dromen over wat je zou willen bereiken. Dromen geven richting. Na het dromen volgt het maken van plannen. Hoe bereik ik mijn droom? Voor mij was buiten zijn in de natuur mijn wereld. Bioloog worden was mijn droom. Ik ging als het ware, na mijn droom, alles zo organiseren om mijn doel te bereiken. Dromen, zijn geen bedrog, ze zijn het begin.
Heel veel topsporters zijn ook ooit begonnen met een droom. Zij droomde er van op de Olympische spelen op het hoogste podium te staan. Zij droomde er van in Nou Camp te voetballen of dichter bij huis in de De Kuip. Sporten was hun wereld, elk moment van de dag een balletje trappen, op youtube wedstrijden analyseren, hardlopen door het bos, uren achter elkaar fietsen om zo snel mogelijk weer thuis te zijn. Al deze sporters stonden niet plotseling in de basis van Barcalona of liepen de 100 meter in 9,50 sec. of fietste de Tour de France. Om zover te komen hebben ze alles aan de kant gezet, hebben ze hard getraind. Net zoals ik ooit bioloog wilde worden, ik een herbarium ging maken, gipsafdrukken, het bos in ging, hebben ook deze sporters er alles aangedaan om beter te worden in wat zij wilde bereiken. Na je droomdoel ga je aan het werk, leren beter worden. Het doel daarna is niet winnen, winnen is het ultieme einddoel. De doelen die hierna volgen zijn leerdoelen. Elke beweging, elk onderdeel van wat voor het realiseren van jouw ultieme droomdoel zijn belangrijk is. Van Ronaldo weten wij dat hij zelfs buiten de trainingen, als zijn medespelers allang onder de douche stonden, nog vrije trappen aan het nemen was. Van Kobe Bryant weten wij dat hij ook in de vakantie vrije worpen aan het oefenen was.Hoeveel van die toppers zaten vroeger niet op de tribune, bezochten een training van hun favoriete team? Het enige waar deze mannen als kind al mee bezig waren is elke dag zelf beter worden dat ze waren de dag daarvoor. Met als ultieme einddoel, voetballen bij een grote vereniging, winnen van de Champions League, basketballen in de NBA.
Als ik om mij heen kijk zie ik vaak sporters die uitsluitend bezig zijn met winnen. Zij zijn bezig met een einddoel zonder echt bezig te zijn met hoe je dat nu gaat realiseren. Winnen als einddoel stellen is net als met een roeiboot op zee gaan varen, niet wetend waarheen en als je dan omslaat zeggen dat het wel een hele ruwe zee was. Je droomdoel raakt al buiten beeld nog voordat je er nog maar aan begonnen bent.
Op het hoogste podium bij de Olympische Spelen, spelen in de Champions League, daar moet je wat voor doen, daar sta je niet zo maar. Iemand die roeiend de oceaan over wil varen moet zich goed voorbereiden en moet zorgen dat hij alles wat hij enigszins onder controle kan hebben, ook onder controle heeft.
Het mooiste wat een mens kan worden is zich zelf, elk mens functioneert het best als hij bezig kan zijn met wat hem in het diepste bezighoud. Het verwezenlijken van jouw droom!
Uiteindelijk werd ik geen bioloog, onderweg heb ik een andere weg ingeslagen. Na een enorme zoektocht, werk ik inmiddels al bijna 40 jaar in de gezondheidszorg. In eerste periode als verpleegkundige, maar inmiddels houd ik mij al weer meer dan 25 jaar bezig met de arbeidsomstandigheden en de veiligheid. Ik heb daarnaast van allerlei leuke klussen en werkzaamheden mogen uitvoeren. Tot slot is nu bijna 10 jaar geleden mijn eerste boek uitgegeven en heel binnenkorg verschijnt mijn eerste roman. Wie had dan ooit gedacht. Ik had er niet van durven dromen. Al is dat laatste ook weer niet helemaal waar, want mijn debuut roman is wel het gevolg van een wat enge droom.
Geef een reactie