Een leuke schrijfuitdaging van Geesje. De opdracht is om een verhaaltje van exact 300 woorden te schrijven waarin een woord centraal staat, zonder dat dit woord in de tekst gebruikt wordt. Dit keer een woord waar ik het eigenlijk niet over wil hebben, maar dat jaarlijks terugkomt, belastingen.
Hendrik uit het Beekdal
De mist hing laag boven de velden toen Hendrik zijn kar naar het kasteel duwde. De wielen zakten steeds dieper in de modder, en bij elke stap moest hij harder drukken.
“Nog een zak graan voor de heer?” vroeg zijn dochter Lise.
“Ja,” zei Hendrik. Hij keek naar de bijna lege schuur achter hen. De deur piepte in de wind. Bij de poort stonden wachters met speren. Een schrijver zat aan een tafel en doopte zijn ganzenveer in inkt.
“Naam?” vroeg de schrijver.
“Hendrik van het beekdal,” antwoordde hij. De schrijver streek een lijn over het gele perkament.
“Een zak extra,” zei hij.
“Extra?” Lise kneep haar handen om de rand van de kar.
“Bevel van de heer,” zei de schrijver zonder op te kijken. Hendrik tilde de laatste zak op. Het touw schuurde langs zijn handpalm. Een diep rode streep bleef achter.
“Vader,” fluisterde Lise, “dan houden we haast niets over. Wat moeten wij eten?” Hendrik zette de zak neer. Hij ademde langzaam uit en keek naar de toren boven hen. Op de muur fladderde een banier in rood-witte kleuren. Naast hen kraaide een magere haan naast een gebroken emmer. “Misschien ziet de heer dit nooit,” zei Lise.
“Misschien wel,” antwoordde Hendrik.
Toen de schrijver de zak wegwees, liet Hendrik zijn schouders zakken. Lise schoof dicht tegen hem aan. Hij legde een ruwe hand op haar schouder.
“Kom,” zei hij, “we gaan naar huis.” Ze liepen terug over het slingerpad. Achter hen klapperde de poort dicht, terwijl voor hen een strook bleek zonlicht door de wolken brak boven de akkers. Langs de weg stonden hutten met rieten daken. Uit schoorstenen kringelde rook omhoog. Een jongen bij de waterput volgde hun lege kar met holle ogen. Verderop sloeg een smid ritmisch op gloeiend ijzer. De klanken droegen ver over de velden.
Geef een reactie