Ik twijfel, of ik er ben uitgegroeid of dat ik er geen interesse meer in heb. Ik had vroeger een doka, een donkere kamer. Ik had vroeger een Partica spiegelreflkex camera, waarmee ik veel foto’s maakte. Ik nam de camera regelmatig mee als wij gingen wandelen. Het was de tijd van de ouderwetse filmrolletjes. In het begin bracht ik het rolletje, als in er weer eentje vol geschoten had, naar de fotograaf, die ze dan ontwikkelde en afdrukte. Prima zo, tot dat ik via het buurthuis waar ik destijds stage liep, voor heel weinig geld, een vergroter kon kopen. Het was zo’n oerdegelijk Oost Europees ding.
Met alleen een vergroter had je natuurlijk nog niets. Ik kocht er daarna de verschillende bakken bij, de container om het filmpje te ontwikkelen. In een kamertje die wij nog niet nodig hadden als kinderkamer kwam de doca. Ik heb in die tijd veel foto’s gemaakt en zelf ontwikkelt en afgedrukt. Omdat de vergroter eigenlijk alleen zwart-wit foto’s kon afdrukken, ging ik ook bij het maken van de foto’s kijken naar beelden die zwart-wit wel erg mooi uitkwamen. Ik kan je vertellen een oude steenfabriek en echt een donkere wolkenlucht zijn zwart-wit nog veel indrukwekkender.
Met de komst van onze kinderen was er eigenlijk geen plek meer voor de doca en alles ging via Marktplaats de deur uit. Daar kwam bij, wie maakt er tegenwoordig op deze manier foto’s? Met mijn mobiele telefoon kan ik meer dan met mijn oude Practica. Tenminste dat denk ik.
In het verlengde van die fotohobby kwam eigenlijk een volgende hobby waar ik eigenlijk, maar ik denk dat dit wel tijdelijk is, even niets mee doe. Wij wandelen regelmatig en tijdens de wandelingen maak ik regelmatig foto’s. Het leek mij fantastisch mooi als ik niet alleen foto’s of filmbeelden vanaf de grond zou kunnen maken maar tijdens de wandelingen ook vanuit de lucht. Eigenlijk was dit een soort vergezicht, tot dat ik het Youtube kanaal van de Hiking Dutchman tegenkwam. Hij heeft werkelijk een magnefiek Youtube kanaal, waar hij vertelt over al zijn wandelingen, maar waar hij deze wandelingen zowel vanaf de grond als ook vanuit de lucht laat zien. Ik dacht, dat wil ik ook. De foto’s vanaf de grond, dat wist ik, maar de dronebeelden. Die drone moest er komen. Mijn eerste drone, hij was niet eens erg duur, werkte perfect. Toch ging het bij een van de eerste keren al mis. De drone ging op een open vlakte in het bos keurig omhoog, maar waar ik daarna dacht dat ik hem vooruit zou laten vliegen, vloog hij keihard achteruit en kwam, voordat ik twee keer met mijn ogen had geknipperd, hoog een boom in. Daar is hij ook nooit meer uitgekomen of beter geformuleerd, in ieder geval niet waar ik bij was. Mijn volgende drone, was een stuk duurder. Via Bol.com kocht ik een Chinese drone. Ik had op voorhand misschien wat zorgvuldiger moeten zijn bij mijn keuze. Deze drone kreeg ik niet eens normaal de lucht in. Na heel veel oefeningen was ik er klaar mee en heb het ding andermaal via Marktplaats verkocht. Weggegooid geld. Nadat ik een week later via Marktplaats een berichtje kreeg van de koper van mijn drone dat hij er zo blij mee was, was het voor mij zoiets van: “Oké, er zijn gewoon ook dingen die je niet kan!”. Mijn vrouw vond en vind dat ik gewoon eerst een praktijkcursus moet doen, maar jij dan komt mijn rijlestrauma weer om de hoek. Zeg echter nooit, nooit want ook dat rijbewijs heb ik gehaald dus ook die drone zal ik nog wel eens vliegen zonder dat deze neerstort.
Dit soort mooie beelden blijven voorlopig nog even een droom.
Geef een reactie