Dit jaar gaan wij niet op vakantie. Wij willen sparen voor een of-road-vakantie op IJsland. Wij hebben ervaren dat ook in ons eigen land en soms ook dichterbij huis dan gedacht, van alles te zien en te beleven is. Twee dagen terug checkte wij eind van de middag in bij hotel Landgoed Hotel Holthurnsche Hof. Vanuit onze prachtige kamer hadden wij zicht op de tuin en het dal daarachter. ’s Avonds hadden wij een tafeltje gereserveerd bij Puur Sahn. Mocht je in de buurt zijn, dit restaurant is een echte aanrader. Wij hadden op het allerlaatst geserveerd, maar werden gastvrije ontvangen. De verrassende en snelle amuses die je krijgt doen je nieuwsgierigheid alleen maar toenemen. Wij kregen vijf gangen voorgeschoteld, stuk voor stuk kunstwerkjes en alles is even lekker. Wat het echt afmaakte was de uitleg bij elke gang, leuk, gezellig kreeg ik uitleg over wat er geserveerd werd. Een prima start van ede wandeling die wij de dag daarna zouden gaan lopen.
Na een goede nacht zaten wij de volgende ochtend aan het ontbijt in ons hotel. Na een de koffie met croissants checkte wij uit, stopte alles wat wij niet meer nodig hadden achter in de auto. Nadat ik de dagrugzak op had, liepen wij achter het hotel naar beneden, door het bos, in de richting van de Oude Kleefsebaan. Hier was het even uitkijken, dit is een drukke weg. Wij staken hier schuin over, Je loopt over een grindweg, langs een paar boerderijen, omhoog in de richting van pannenkoekenrestaurant De Duivelberg. In het bos begint onze route, de N70, een route die ons van Berg en Dal naar Nijmegen brengt en daarna via Beek, langs de Duitse grens, weer terug naar ons hotel in Berg en Dal. Onderweg neem je stukjes van de Walk of Wisdom en het Pieterpad gewoon even mee. Wij lopen de route met wijzers van de klok mee. Vanaf daar lopen wij richting Nijmegen. Omdat het de afgelopen dagen veel heeft geregend is het pad modderig en glad. Het gaat direct op en af, telkens korte stukjes redelijk stijl naar beneden redelijk stijl omhoog.
Niet zelden wordt er gebruik gemaakt van een natuurlijke trap, waarvan de treden ongelijk zijn. Het bos is, zo vroeg in de ochtend, nog vrij donker. Onder aan het pad, aan de rand van Beek-Ubbergen ligt er een dikke boom dwars over het pad. Er overheen, door de takken en bladeren is ingewikkeld. Het wordt dus even kruipen. Wij krijgen deze boom kort daarna nog een keer, daar de top van de boom over het volgende pad terecht was gekomen. Hier lukt het om over de boom een te klimmen, wat beduidend sneller gaat. Bij Parkhotel Val Monte, wat kort bij de route ligt houden wij een korte pauze, een kopje koffie met gebak van de dag en even naar het toilet.
Vanaf Val Monte gaat het verder richting Nijmegen, het pad loopt vanaf nu geleidelijk naar beneden. Vlak voor Nijmegen lopen we door het Hengstdal, een smal dal met kleine, afgezette weilandjes. Bij restaurant Tante Koosje komen wij op de Berg en Dalseweg. Direct voor het restaurant gaat het pad rechts, en lopen wij langs het terrein van de Maartenskliniek. Vanaf de Berg en Dalseweg gaan wij over een holleweg met klinkers, weer omhoog richting Ubbergen. Als wij Ubbergen binnen wandelen gaat het pad nog verder omhoog, waarbij wij de afrastering van de Maartenskliniek blijven volgen. Wij lopen nu een stuk langs de bosrand, met af en toe een doorkijkje richting het rivierdal met de op de voorgrond de N325. Wat verder op, lopen wij langs een weiland, met een klaphek en in de verte een picknicktafel, met daarachter een informatiebord. Vlak achter het bord, achter prikkeldraad een grote villa. Het blijkt dat wij aan de grens met Duitsland staan. De villa staat op duits grondgebied, sterker nog, zo is te lezen, voor de 2e Wereldoorlog behoorde ook het land waarop wij staan ook tot Duitsland.
De route gaat weer omhoog en niet veel later zien wij weer een bordje Duivelsberg. Andermaal langs een trap komen wij op een heuvel waar je waarschijnlijk lang geleden een prachtig uitzicht had. Nu staat er rondom het veldje een hoge heg waardoor er werkelijk niets te zien is. De berg af wordt het drukker en lopen wij een parkeerplaats op bij een pannenkoekenrestaurant met dezelfde naam als de berg. Het is er vreselijk druk, voor het terras staat een rij. Bij de ingang van het terras een bord, waarop staat dat je daar moet blijven wachten en dat ze je vanzelf naar je tafel zullen begeleiden. Het personeel doet net alsof ze je niet zien en als er dan plots wel iemand naar ons toeloopt vraagt de man alleen of er iemand gereserveerd heeft. Als dat niet het geval blijkt te zijn, loopt hij zonder iets te zeggen weer weg. Ik had een ander idee bij gastvrij. Wij haken af en vervolgen de route. Ergens had ik het idee dat wij er nu toch bijna moesten zijn, maar dat was een misrekening. Wij moeten nog een stuk klimmen en dalen en als wij dan zijn hebben wij niet eens direct door. Terug is nog een stukje richting de Oude Kleefsebaan en aan de overkant door het bos weer omhoog richting het hotel.
De route in Komoot:Zeven heuvelen (N70)
Geef een reactie