"Het verhaal begint… durf jij verder te lezen?"

Soms heb ik wel eens het gevoel, dat ik het liefst even een moment iemand anders had kunnen zijn. Niet omdat ik zo nodig iemand anders zou moeten zijn, maar meer omdat ik weer eens iets enorm stoms heb gedaan. Laatst las ik over iemand die schreef dat zij op dat moment wel in de grond wilde verdwijnen, een beetje dat gevoel. Herkent iemand dat?

Soms het ik weleens de wens om even een moment iemand anders te zijn, gewoon omdat ik iemand anders hoog heb zitten, tegen iemand op kijk en eigenlijk verwacht dat de ander het antwoord heeft op de vragen die ik heb. Ik ben van huis uit op gevoed met het idee dat er meer is tussen hemel en aarde, met het idee dat er een God is en misschien ook Jesus. Met alle rotzooi en ellende op de wereld denk ik wel eens. Het zou toch mooi zijn om in staat te zijn om al die zorgen van mensen weg te kunnen nemen?

Vroeger wilde ik topsporter worden, meedoen aan de Olympische Spelen. Er is aan mij geen topsporter verloren gegaan, maar gewoon een dag mogen ruilen, dat zou wel erg leuk zijn. Om er daarna achter te komen dat het toch niet echt iets voor mij is. Mijn trouwe lezers weten inmiddels wel dat het bloed kruipt waar het niet gaan kan en ik mij nog steeds gepassioneerd met sport bezighoudt.

Nee, als ik echt een dag iemand anders zou mogen zijn, zou dat mijn favoriete schrijver zijn. De beste man is helaas al overleden, maar ik heb werkelijk alles van hem gelezen. Sommige van zijn boeken, zoals Texas, Chesapeake en Centenial, zelfs meerdere keren. Telkens als ik die boeken weer leer, lees ik andere dingen, vallen mij weer nieuwe dingen op. De boeken van deze schrijver zijn niet zelden enorm dikke pillen. Het zijn ook geen boeken om bakkend in de zon, op het strand te lezen. De opbouw van zijn boeken, het gaat om een man, zijn bijzonder. Ze doorlopen niet zelden meerdere eeuwen geschiedenis. De wijze waarop hij omgevingen scenario’s wist te schetsen zijn welhaast briljant. Deze schrijver weet feiten en fictie op een bijzondere manier met elkaar te verweven. Ik heb het over James Michener. Ik heb op een rommelmarkt ooit een boek op de kop weten te tikken waarin hij uitlegt hoe zijn schrijfproces er uit ziet, hoe hij oefent, probeert, schrapt, hele stukken tekst gewoon weggooit en alles voorzien van voorbeelden, klatjes en stukken uit later uitgegeven boeken. Ik heb een aantal jaren geleden mijn eerste boek mogen uitgeven. “Sport, niet altijd leuk!’ is uitgegeven bij Boekscout. Heel recent heb ik het lef gehad om het manuscript van mijn eerste roman naar een uitgever te sturen. In het boek de Roman van Michener beschrijft hij het hele proces dat een schrijver doormaakt bij het schrijven van een roman. Hij vertelt over de valkuilen, de verwachtingen en over niet behaalde dromen. Als ik toch een dag in zijn schoenen had kunnen staan, het talent had gehad wat hij ontegenzeggelijk had. Dat zou wel een ultieme droom zijn, al haalt die het niet bij al die ellende op de wereld en mijn enormne wens als dat voorbij zou kunnen zijn.