Absoluut, ik maak bij elke verkiezing gebruik van mijn stemrecht. Vroeger zei ik vaak dat als mensen niet gingen stemmen ze daarna ook niet moeten zeuren. Ik kom daar wel, een klein beetje op terug. Lees dit goed, het gaat om een klein beetje. Ik kan mij goed voorstellen dat mensen teleurgesteld zijn, afgehaakt zijn, omdat ze zich niet of onvoldoende gehoord voelen. Dat laatste zegt ook direct wat het is, namelijk een gevoel. Het feit dat niet altijd 100% gebeurd wat jij zou willen, wil niet zeggen dat de ander niet luistert. Samenleven heeft in zich dat je water bij de wijn moet doen, dat je concessies moet doen. Toch zijn er ook politici, noem ze voor het gemak, de rattenvangers van Hameln, de mensen met de snelle oplossingen, mensen die zeggen er voor jou te zijn, maar in feite zitten ze er uitsluitend voor zich zelf.
Afgelopen week zag ik Thomas Erdbrink, onze voormalige man in Teheran. Hij had zich geergerd aan de beeldvorming in de Westerse media over de reactie van Iraniërs op de aanval van Iran op Israel. Het leek alsof Iraniërs massaal de aanval op Israel steunde. Erdbrink vertelde dat de meerderheid van de Iraniërs deze aanval in het geheel niet steunen en dat zij net zo bang zijn als de Israeliers die door Iran aangevallen werden. Ook zij willen gelukkig worden, gezond zijn en vooral geen gedoe aan het hoofd. Er waren er twee, misschien drie, die hadden gewonnen. Als je het persé over winnaars wil hebben, dan zouden dat Netanyahu, Khamenei en de wapenindustrie zijn, aldus Erdbrink. Ik denk dat hij gelijk heeft. Mensen hebben de onhebbelijke gewoonte om achter een ‘sterke’ man aan te lopen. Juist ja, die rattenvangers van Hameln. Telkens lopen wij achter mensen aan die, omwille van ons eigen welzijn, ons ondertussen tot aan de rand van de afgrond brengen.
Je ziet ze overal. De leider van een Conservatieve partij in het Verenigd Koninkrijk, de leider van de partij die eigenlijk ter ziele is, de kat in het nauw die wel erg rare sprongen maaktm is zo’n voorbeeld., Een man van etnisch-Indiase afkomst, die volgens Google stamt uit een Punjabi-familie, waarbij zijn ouders oorspronkelijk afkomstig zijn uit Kenia en Tanzania, is nu de man die nu goede sier maakt door mensen afkomstig uit dezelfde wereldstreken als waar zijn voorouders afkomstig zijn, op het vliegtuig naar Rwanda zet. Ondertussen doet hij, doet zijn eigen partij, niets aan de woningnood in zijn land, breekt zijn partij, al sinds Thatcher gezondheidszorg in het Verenigd Koninkrijk volledig af. De publieke gezondszorg is daar, als gevolg van dit beleid inmiddels terminaal, maar ja als je dat probleem nu eens in de schoenen zou kunnen schuiven van vluchtelingen, dat zou toch eens wat wezen, moet hij gedacht hebben. Ook in ons land is de fractievoorzitter van de VVD, de partij die op dit moment bespreekt of men asiel niet als een regelrechte crisis kan bestempelen, naar ons land gekomen als kind van een politiek vluchteling. Niet dat ik haar en haar ouders geen veilige leefomgeving wens, in tegendeel zelfs, maar wat zou er gebeurd zijn als de regering destijds de asielopvang toen al als crisis had bestempeld? Ik hoop dat als ooit nog eens een oorlog uitbreekt, wij nog ergens heen kunnen. Overigens, voor al die mensen die ‘echte’ vluchtelingen wél willen opvangen, maar al die, zoals zij dat noemen ‘gelukszoekers’ niet, er zijn hele sectoren die zonder deze arbeidsmigranten niet kunnen bestaan. Het zou zo maar kunnen dat wij, mensen die bijna met pensioen gaan, straks als wij echt zorg nodig hebben, geen zorg meer kunnen krijgen of verpleegt worden door een verpleegkundige uit Sri Lanka of de Filipijnen omdat echte arische Hollanders hun neus optrekken voor het werken in de gezondheidszorg. Een wereldspeler als ASML uit Eindhoven kan niet bestaan zonder haar buitenlands personeel.
Overal hebben wij, vooral testosteron gedreven alfamannen of alfavrouwen die er vooral voor zich zelf zitten, zonder te kijken en te luisteren naar de feitelijke noden. Overal hebben wij rattenvangers van Hamelen die roepen wat anderen denken, zonder de problemen werkelijk op te lossen. In ons land vergeten wij voor het gemak dat de afbraak van ons zorgstelsel uitgevoerd is door regeringen Rutte, onder aanvoering van VVD ministers op het betreffende ministerie. Wij vergeten voor het gemak dat de hele toeslagenaffaire is ontstaan in de slipstream van het Polen meldpunt van de PVV en een minister van de VVD die, zelfs tijdens de parlementaire enquete, nog steeds van mening was dat mensen met een vreemde achternaam stenger gecontroleerd moesten worden. Wij hebben met z’n allen een beperkt collectief geheugen. Wij lopen achter de mensen aan die ons een worst voorhouden, maar die nooit, maar dan ook nooit zorgen voor zeg maar voldoende voedsel.
Het klinkt allemaal negatief en misschien is dat ook zo en toch ga ik telkens stemmen, omdat ik nog steeds ergens vind dat als je niet stemt daarna gewoon niet moet lopen klagen. Elk land krijgt daarnaast ook de regering die het verdient, maar daar komen wij pas later achter. Vraag de gemiddelde Brit, ná jaren Btexit, eens wat ze daar heden ten dage van die Brexit vinden. Vraag een willekeurige visser in Grimsby eens of de Brexit gebracht heeft wat hij er op voorhand van had verwacht.
Geef een reactie