De verhalen van Winnetou en Old Shatterhand behoren tot de helden van mijn kindertijd. Winnetou, het opperhoofd van de Apachen, en Old Shatterhand, de Duitse landmeter, staan centraal in deze avonturen. Als ik er nu op terugkijk, realiseer ik me dat de verhalen behoorlijk gekleurd waren. Winnetou beschouwde Old Shatterhand aanvankelijk als een vijand, aangezien het de blanken waren die het leefgebied van de indianen doorkruisten en bezetten. Old Shatterhand was echter de belichaming van redelijkheid en zag in Winnetou zeker niet de ‘roodhuid’ die onderworpen moest worden.
De boeken hadden heel duidelijk ‘good guys’ en ‘bad guys’. De Duitsers waren altijd goed; er was nooit een slechte Duitser in de verhalen te bekennen. Later ontdekte ik dat Karl May, de schrijver van al deze avonturen, nooit in het Wilde Westen was geweest. Hierdoor verloor hij voor mij een beetje van zijn glans. Toch blijft het feit dat het fantastische, spannende verhalen zijn, onzin of niet.
Laat een reactie achter bij RianneReactie annuleren