Tijdens de Coronacrisis werden overspoelt met persconferenties van onze premier en de minister van Volksgezondheid. De ziekenhuizen konden de toestroom van Coronapatiënten niet meer aan. De IC’s liepen vol en de reguliere zorg werd in sommige regio’s afgeschaald. Let vooral even op, je zal maar kanker hebben, geopereerd moeten worden en de dokter moet je vertellen dat het nu even niet kan. Ik ben zelf mijn toemalige baan kwijt geraakt door de Coronacrisis en mijn opname in het ziekenhuis was plots een stuk korter dan verwacht en gepland. De contacten met de arts verliepen plots online.
Mij stond de voorlaatste persconferentie nog vers in het geheugen. Alle maatregelen werden los gelaten. De premier benoemde wel dat wij er nog niet waren en deed hierbij een beroep op onze gezonde verstand. Dat laatste kregen wij al niet meer mee. De kantoren liepen weer vol, de klaslokalen waren weer ouderwets een bijenkorf van enthousiaste leerlingen en onderwijzers, de treinen zaten weer vol en op de snelweg werd het ene filerecord na het andere gebroken.
Kort daarna, in de tijd waren wij nog niet eens zo veel verder en waren de mondkapjes weer verplicht, werden wij weer geacht anderhalve meter afstand te houden, geen handen te schudden, in de elleboog te hoesten en thuis te werken, tenminste 50% van je dienstverband. Waar dan die 50% vandaan kwam dat wist niemand en waaron die ander halve meter in bijvoorbeeld Engeland net iets meer was, geen idee.
Onze minister van Volksgezondheid benoemde dat er diverse groepen waren in de samenleving. Zo zal er altijd een groep blijven die het bestaan van het Coronavirus bleven ontkennen en die zich niet lieten vaccineren en die zich nooit zouden houden aan de afgekondigde maatregelen.
Er bestaat ook een groep die wel degelijk de risico’s van het virus erkennen maar die zich niet willen laten vaccineren. Deze groep is ook weer niet homogeen, maar valt uit verschillende subgroepen uit een. Zo zijn er mensen die vaccinatie weigeren vanuit religieuze gronden. God heeft dit virus nu eenmaal gewild. Zij willen niet het vaccin maar verwachten wel dat ze opgenomen worden in het ziekenhuis, mochten ze echt ernstig ziek worden. Je hebt ook mensen die zich zorgen maken over de werking van de vaccins. Zo zijn er die graag kinderen willen krijgen en bang zijn dat het vaccin daar schadelijk voor is. Er zijn er ook die denken dat Bill Gates een chip in het vaccin heeft gestopt en dat hij ons nu kan volgen. Er zijn ook mensen die gevaccineerd zijn, op leeftijd, misschien een onderliggende ziekte hebben die in aanmerking komen voor zo’n boosterprik, maar daar wel over twijfelde omdat bijna niemand in de Derde Wereld al gevaccineerd is. Over de mondkaojes hetzelfde verhaal. Sommigen vinden dragen van een mondkapje geen enkel probleem, terwijl anderen er alles aan doen om te ontkennen dat het helpt en gaan soms zelfs zo ver dat ze verbaal agressief zijn naar degene die zo’n mondkapje dragen. Als over alles goed is nagedacht, is daar natuurlijk niets mis meer, maar od dat ook feitelijk zo is.
Onze premier had het vaak over ons gedrag, over gezond verstand. Want als op basis van gezond verstand keuzes worden gemaakt zou dat fantastisch zijn. Op zich dus niks mis mee, alleen tijdens die pandemie bleek dat dat gezonde verstand soms ver te zoeken is. Het moment dat het kabinet het thuiswerkadvies los liet stonden er weer files op de snelweg en liepen de kantoren weer vol. Er was niemand die dacht, is dit verstandig, wat zouden de risico’s op besmettingen zijn en misschien niet voor mij maar misschien wel voor mijn naasten. Iedereen dacht, ik ben gevaccineerd, mij kan niets gebeuren. Dat die vaccins niet 100% bescherming bieden was bekend maar dat hadden wij even niet meegekregen en voor de rest? het maakte niemand iets uit.
De ziekenhuizen liepen weer vol, echter weigerde ziekenhuizen nog langer de reguliere zorg af te schalen omdat ook daar vreselijke grote gezondheidsrisico’s aanzitten. In Limburg kende ziekenhuizen al een opname stop en ook het verplaatsen van zieken naar Duitsland was geen optie meer omdat men in Duitsland inmiddels tegen dezelfde problemen oploopt. De besmettingscijfers liepen gierend uit te klauwen. Vlak voor weer eens een carnaval weer eens een persconferentie. Dat was goed nieuws voor al die Carnavalsvierders in Noord Brabant. Die konden die avond nog even helemaal los gaan. Wat was er twee jaar daarvoor ook al weer ná de carnaval? Wij waren het alweer vergeten.
Al 23 jaar ben ik werkzaam als Arbo adviseur. Ik ben vaak bezig met het schrijven van beleid, het formuleren van protocollen en richtlijnen, soms ook verzorg in trainingen en geef ik voorlichting over diverse onderwerpen. Toch kan het altijd nog mis gaan en gaat het ook mis. Niet zelden lopen wij, volkomen onbewust, een incident binnen of erger overkomt ons een ongeval, terwijl alle signalen aanwezig waren. Wij hebben ze alleen niet gezien en als wij ze al hebben gezien niet op waarde geschat. Laatst was ik op een congres over integrale veiligheid. Daar liet een Hoogleraar ons zien dat bestuurders van een Volvo vaker betrokken zijn bij verkeersongevallen. Uit onderzoek bleek dat Volvo rijders vaker onveilig rijgedrag vertonen, omdat een Volvo nu eenmaal een erg veilige auto is, of in ieder geval dat wil men ons doen geloven. Veiligheid is niet een kwestie van gezond verstand, het is vaak een en al emotie.
Laat een reactie achter bij VonniebReactie annuleren