Vroeger heb ik, op redelijk niveau gevolleybald. Ik trainde vier keer in de week en in het weekend ook nog een wedstrijd en met een beetje mazzel, want zo zag ik dat, twee. Ik heb thuis een doosje met daarin allemaal vaantjes en medailles van prestatielopen, trimlopen, van de Daventriacross, de Bussloo ronde, tot de Sonsbeekcross en alles wat daar tussen zat. Ik deed daarnaast aan honkbal en thuis op zolder tafeltennissen. Ik deed veel aan sport, heel veel aan sport. Nu ben ik iemand die er van doordrongen is dat bewegen goed is voor mijn gezondheid, maar tegenwoordig houd ik het bij een rondje fietsen en wandelen. Oké, nog niet zo lang geleden fietste ik van mijn woonplaats over de Veluwe naar mijn werk in, destijds, Zevenaar. Heen en terug een kleine 90 km. en dat op een normale fiets en oké, als wij wandelen doen wij bijvoorkeur van die lange afstand wandelpaden, maar ook alleen omdat wij dan onderweg ook even kunnen zitten om te genieten van het uitzicht. Ik geef ook toe, toen ik van Zevenaar, na het werk naar huis fietste, heb ik langs de IJssel even een terrasje gepakt. Ik moet er niet aan denken dat ik nu nog in een hal zou staan volleyballen of zou hard lopen, dat ziet er werkelijk niet uit. Ik kan het ook niet. Er komt onheroepelijk een moment waarop je andere keuzes moet maken en niet moet blijven vasthouden aan alles wat vroeger was.
Vanochtend zag ik een stukje van het debat tussen Trump en Biden, de twee kandidaten voor de presidentsverkiezingen in de Verenigde staten. De een nog ouder dat de ander. Het debat had niet een schrikbarend hoog niveau. Het ging ook niet bepaald en niet altijd over de inhoud. Zo beweerde de een recent nog clubkampioen te zijn geworden, ook belangrijk overigens, en een ander die even niet op z’n woorden kon komen. Beide mannen die normaliter hun laatste dagen in een zorgcentrum zouden slijten, maar in de VS vetrouwen ze het land aan deze mensen toe. Trump zei op enig moment dat hij Biden niet snapte en Biden zich zelf waarschijnlijk ook niet meer begreep. Dit is het niveau van politiek in de VS anno 2024. Het trieste aan deze zin was niet dat Biden echt niet uit zijn woorden kwam, maar dat ook Trump het werkelijk niet begreep. Deze man leeft zijn hele leven in een paralelle wereld en daar lopen ook nog mensen achter aan. Dit land is het machtigste land ter wereld en ze weten werkelijk, de democraten én de repubikeinen, niets beters op de planken te leggen. Waar zijn de jonge talenten? De republikeinen hebben iemand in Florida, de democraten iemand in Californië en toch komen ze niet met iets nieuws. Het is wat dat betreft net topsport, op een gegeven moment moet je doorselecteren, moet je ‘de jeugd’ een kans geven. Doe je dat niet, dan leidt de kwaliteit van de uitvoering daar ontegenzeggelijk onder. Als je het dan hebt over de eisen die je moet stellen aan het leiden van het machtigste land ter wereld, dan moet er niet aan de kwaliteit getwijfeld worden. Als een land, met zoveel inwoners moet kiezen tussen een man die eigenlijk te oud is om het ambt nog uit te voeren en de man met het geweten van een straatkat, die overigens amper jonger is, die overigens niet héél veel jonger is, dan is dat eigenlijk het meest trieste van alles. Ik ben absoluut van mening dat ouderen actief moeten zijn en blijven, maar ergens is er wel een moment dat je echt andere dingen moet gaan doen,
Geef een reactie