De eerste avond hadden wij, vanuit het huisje, het park al goed kunnen zien liggen. De volgende dag wilde wij bekijken of het Björnpark een traditionele dierentuin was of dat wij werkelijk konden zien hoe de beren, wolven, poolvossen, lynxen en veelvraten in de vrije natuur leefden. Om maar direct met de eindconclusie te beginnen, wij hadden geen wolf, geen vos of veelvraat gezien. Wat dat betreft was het net zoals in de vrije natuur, ook daar zie je niet heel veel wild, terwijl ze er wel zijn. Het park was verder spectaculair, al was het alleen maar doordat de dieren enorme oppervlaktes aan ruimte hadden en doordat het park tegen een steile heuvel was aangelegd, waardoor je bijna medelijden kreeg met al die ouders die een buggy of wandelwagen omhoog moesten duwen.
De ruimtes waar de dieren in gehuisvest waren zó groot dat je onmogelijk vanaf de grond het hele terrein in één keer kon overzien. Daar hadden ze iets moois op gevonden. Boven elk verblijf hadden ze uitzichtpunten gemaakt, waardoor je mooi de heuvel af kijkend een prachtig overzicht had. Wij waren vroeg in het park, eigenlijk al kort nadat het park was open gegaan. Dit bleek een goede keuze, er waren op dat moment nog amper bezoekers en tegen de tijd dat wij vrijwel het gehele park hadden gehad en boven op de top van de park-berg in de stuga aan de koffie zaten, konden wij zien wat voor een enorm lange rij zich voor de kassa’s had gevormd.
’s Middags bezochten wij Orsa. Wij gingen op zoek naar het centrum, volgden de borden ‘centrum’, maar vonden niets wat op een centrum leek. Misschien was het centrum er ook wel niet. Naast het VVV zat er een leuk eetcafé, daar tegenover een parkeerplaats met supermarkt. Naast de supermarkt een stalletje waar je lootjes kon kopen. Daarachter een bank en daar tegenover het stadshotel. Naast het hotel het station. Waarvan ik mij afvroeg of het nog wel dienst deed als station. Rondom de camping in Orsa was de nodige bedrijvigheid, maar daarmee had je het wel gehad. Niet veel dus. Het V.V.V. gaf ons overigens een prima alternatief voor een ‘elk-safari’: neem de eigen auto en rij zo vanaf ongeveer 21.00 u. of eigenlijk ná zonsondergang de weg van Orsa naar Mora en terug. Men gaf ons overigens geen garantie op succes. Aangezien wij, behalve vanmorgen in het berenpark, nog geen wild hadden gezien, namen wij de gok en reden rond 21.00 u. richting Mora. Het werd als schemerig en wij tuurden dan links en dan rechts – tot aan de rotonde bij de Mc Donalds in Mora. Wij namen de rotonde in z’n geheel en reden weer terug richting Orsa. Inmiddels was het wat donkerder geworden, maar ook nu zagen wij geen wild. Het werd al laat en onverrichter zake keerden wij terug. Ik voelde mij echt een toerist en eerlijk is eerlijk, dat was ik natuurlijk ook.
Geef een reactie