Er zijn meerdere principes waarop ik mijn leven baseer. Een van die principes is dat ik van mening ben dat mensen fouten mogen maken, dat dingen mis kunnen gaan en dat iemand zich kan vergissen. Ik wil dit verder uitbreiden. Ik denk dat mensen fouten moeten kunnen maken om te leren en om verder te komen. Voor persoonlijke ontwikkeling is het noodzakelijk dat je fouten kunt maken en dat je niet keihard op je fouten afgerekend wordt. Als je telkens op je fouten en vergissingen wordt afgerekend, kan het gebeuren dat je niet erg enthousiast aan de slag gaat met nieuw gedrag of met het leren van iets nieuws. Je kijkt wel uit. In een eerder verhaal schreef ik al dat het niet uitmaakt dat je valt en zelfs niet dat je vaker valt; belangrijker is dat je telkens weer opstaat.
Een ander principe is dat niemand hetzelfde is, maar dat iedereen gelijk is. Dit houdt in dat je mensen niet over één kam kunt scheren. Wij maken onderdeel uit van een samenleving, zijn lid van een sportvereniging, een hobbyclub of gaan naar de kerk. We maken deel uit van een groep, en niemand in die groep is gelijk, ondanks een gemeenschappelijk doel of een gemeenschappelijke gedachte. We zouden groepen dan ook niet over één kam moeten scheren. Al het contact, elke situatie vraagt om maatwerk.
Geef een reactie