Wat zou ik doen, met al die extra tijd, als ik geen slaap nodig zou hebben?
Ik moet bekennen dat ik een periode in mijn leven, niet heel lang, van mening was dat ik met minder slaap wel kon leven. Ik was gezond eh kon bergen werk verzetten en dat deed ik dan ook. Ik werkte, als adviseur arbeidsomstandigheden bij een zorginstelling in Den Haag. Dagelijks reed ik met de trein vanuit mijn woonplaats in het oosten van ons land naar Den Haag Centraal, om vanaf daar nog een half uurtje met de tram naar kantoor te reizen. Die zelfde reis maakte ik aan het eind van de dag weer. Ik bedoel nadrukkelijk aan het eind van de dag omdat ik, in deze functie, vaak ook ’s avonds aan het werk was. Het onregelmatg werken op onze locaties, maakte dat ik soms ook ’s avonds voor een instructie of een ontruimingsoefening onder de pannen was. De dagen waren lang, de nachten kort. Ik kon dat aan, het werk was namelijk leuk. Tenminste dat dacht ik. De vermoeidheid, die er wel degelijk was, weet ik aan de korte nachten. Op een gegeven moment moest ik ook regelmatig en veel naar het toilet, iets waar ik ook weer een logische verklaring voor had. Ik had namelijk ook veel dorst. De droge lippen kwam, zo dacht ik, door de oosten wind. Ik had overal een logische verklaring voor. Alles werd wel een puntje van aandacht op het moment dat ik zo veel dorst had, ik bij de AH To Go een liter pak ananassap kocht, die in een keer leeg dronk en nog dorst bleef houden. Na een bezoek aan de huisarts en daarop volgend bloedonderzoek, bleek dat ik Diabetes had, Diabetes type 2. Ik moest dit even laten bezinken. Ik had mijn gezondheid zwaar verwaarloosd en dat alles omdat ik mijn werk zo belangrijk, zo leuk vond. Als ik nog eens extra tijd over heb, dan denk ik dat ik toch maar lekker ga slapen.
Geef een reactie