Ik had mij dit jaar voorgenomen om vervroegd met pensioen te gaan, al was het, als start, maar voor één dag in de week. Ik zou, zo was het plan, daarnaast nog tweeënhalve dag blijven werken. Die ene dag pensioen zou ik gaan gebruiken om op mijn oudste kleinzoon te passen. De weken verliepen op deze manier snel: maandag is mijn oppasdag, dinsdag zou ik dan een hele dag werken, de woensdag een halve en de donderdag dan weer een hele dag. Vrijdag zou dan mijn weekend beginnen. Hier kwam heel recent verandering in. Mijn werkgever had een project waar ik, als het aan hem lag, mee aan de slag mocht. Eigenlijk had men het prettig gevonden als ik fulltime zou gaan werken, maar dat zag ik niet zitten. De maandag was mijn Opa-dag en daar kwam niemand aan.
Ik ga er voor het gemak vanuit dat ik de laatste drie jaar, dus nog wel druk ben. Eerlijk gezegd, als het anders zou zijn, ik al meer tijd zou hebben voor andere leuke dingen, ook de vrijdag zou moeten oppassen, zou dat ook prima zijn. Het is een soort luxepositie. Het mag, maar het hoeft niet perse. Ik heb mij wel voorgenomen om na mijn AOW leeftijd niet langer door te werken. Ik zeg regelmatig: ‘Ik vind mijn werk niet vervelend, maar het is ook zeker niet mijn hobby’. Zo voel ik het ook, er zijn enorm veel andere, leuke activiteiten en ik zal niet in een zwart gat vallen. Om dan maar direct een sprong te maken van ongeveer 5 jaar, als ik dan nog leef, wat ik oprecht hoop, ben ik dus niet meer aan het werk. Mijn kleinkinderen zijn dan ruim 10 jaar oud, dus zullen ze op school zitten. Het contact zal dus anders zijn. Misschien hebben wij tegen die tijd al wel meer kleinkinderen. Ik geloof dat onze zoon en schoondochter met hun kinderen nog steeds in Engeland zullen wonen. Aangezien ook mijn vrouw tegen die tijd met pensioen zal zijn hebben wij, hoop ik, meer tijd om wat vaker op bezoek te gaan. Hoe de wereld er tegen die tijd uitziet, durf ik geen voorspellingen over te doen, ik maak mij wel zorgen. Ik maak mij geen zorgen voor mijzelf, maar wel voor onze kinderen en kleinkinderen. Ik ben er overigens nog niet over uit in hoeverre ik hier nu invloed op heb.
Geef een reactie