Over tien jaar

Ik had mij dit jaar voorgenomen om vervroegd met pensioen te gaan, al was het, als start, maar voor één dag in de week. Ik zou, zo was het plan, daarnaast nog tweeënhalve dag blijven werken. Die ene dag pensioen zou ik gaan gebruiken om op mijn oudste kleinzoon te passen. De weken verliepen op deze manier snel: maandag is mijn oppasdag, dinsdag zou ik dan een hele dag werken, de woensdag een halve en de donderdag dan weer een hele dag. Vrijdag zou dan mijn weekend beginnen. Hier kwam heel recent verandering in. Mijn werkgever had een project waar ik, als het aan hem lag, mee aan de slag mocht. Eigenlijk had men het prettig gevonden als ik fulltime zou gaan werken, maar dat zag ik niet zitten. De maandag was mijn Opa-dag en daar kwam niemand aan.

Ik ga er voor het gemak vanuit dat ik de laatste drie jaar, dus nog wel druk ben. Eerlijk gezegd, als het anders zou zijn, ik al meer tijd zou hebben voor andere leuke dingen, ook de vrijdag zou moeten oppassen, zou dat ook prima zijn. Het is een soort luxepositie. Het mag, maar het hoeft niet perse. Ik heb mij wel voorgenomen om na mijn AOW leeftijd niet langer door te werken. Ik zeg regelmatig: ‘Ik vind mijn werk niet vervelend, maar het is ook zeker niet mijn hobby’. Zo voel ik het ook, er zijn enorm veel andere, leuke activiteiten en ik zal niet in een zwart gat vallen. Om dan maar direct een sprong te maken van ongeveer 5 jaar, als ik dan nog leef, wat ik oprecht hoop, ben ik dus niet meer aan het werk. Mijn kleinkinderen zijn dan ruim 10 jaar oud, dus zullen ze op school zitten. Het contact zal dus anders zijn. Misschien hebben wij tegen die tijd al wel meer kleinkinderen. Ik geloof dat onze zoon en schoondochter met hun kinderen nog steeds in Engeland zullen wonen. Aangezien ook mijn vrouw tegen die tijd met pensioen zal zijn hebben wij, hoop ik, meer tijd om wat vaker op bezoek te gaan. Hoe de wereld er tegen die tijd uitziet, durf ik geen voorspellingen over te doen, ik maak mij wel zorgen. Ik maak mij geen zorgen voor mijzelf, maar wel voor onze kinderen en kleinkinderen. Ik ben er overigens nog niet over uit in hoeverre ik hier nu invloed op heb.

Daily writing prompt
Where do you see yourself in 10 years?

7 responses to “Over tien jaar”

  1. Als je iets ouder wordt, dan leer je het nemen zoals het komt en genieten van iedere dag. Maar deze dagen is dat soms lastig met zoveel wereldleed en druk op onze maatschappij.
    10 jaar vooruit kijken is best veel, anderzijds gaat het ook heel snel.

    1. 10 jaar vooruit kijken is vreselijk moeilijk, het is ook meer een punt op de horizon. Noem het wensdenken 😉 Aan de andere kant, zijn 10 jaar ook zo voorbij inderdaad.

  2. Eens met matroos Beek.
    Maar plannen maken is niet slecht, het kan altijd lopen zoals je gedacht had.

  3. Het streelt natuurlijk wel dat je gevraagd wordt voor een nieuw project. Verstandig? Zoals je schreef, hoe ziet het er over drie jaar uit. Als het financieel haalbaar is om eerder te stoppen zou ik toch nog eens goed achter mijn oor krabben.
    Carpe Diem.

    1. Daar zeg met wel iets wijs! Mijn dochter vroeg mij ook of ik dit nog wel wilde. Het feit is dat ik al bijna twee jaar liep de roepen dat wij wel iets te doen hadden. Ik heb aan wat bomen geschut, zei een collega. Nu er dan geluisterd wordt en ik mag er zelf mee aan de slag, is dat wel fijn. Of het ook verstandig is?

      1. Ik denk of helemaal stoppen of er vol voor gaan. Ik heb het afgebouwd en eigenlijk was dat niet goed. Toen ik nog maar twee dagen werkte miste ik ook veel. Te weinig uren om aan een nieuw interessant project te beginnen.
        Het is een lastige beslissing Bert.

  4. Zoals ik je hier een beetje heb leren kennen maak jij hier vast en zeker een weloverwogen beslissing over. Wat je beslissing ook is, als jij je er goed bij voelt dan is het gewoon goed!

Laat een reactie achter bij GeesjeReactie annuleren

Ontdek meer van "Het verhaal begint… durf jij verder te lezen?"

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder