De tijdmachine is het tweede vervolg op een eerdere drie woorden schrijfuitdaging.
De man met de metalen helm had hem net verteld dat hij de uitverkorene was, maar Max had geen idee wat dat betekende. Terwijl hij probeerde zijn gedachten te ordenen, hoorde hij een zacht gerinkel. Hij keek naar beneden en zag dat de wieltjes op het metalen tablet weer begonnen te draaien, alsof ze een eigen wil hadden.
Plotseling voelde hij opnieuw die vreemde tinteling in zijn handen. De mist begon op te lossen, maar deze keer was Max voorbereid. Hij hield het tablet stevig vast en concentreerde zich op de tekens die erop stonden. De mist omhulde hem volledig en hij voelde zich opnieuw door tijd en ruimte getrokken.
Toen de mist optrok, bevond Max zich in een uitgestrekt woestijnlandschap. De zon brandde fel aan de hemel en hij kon de hitte op zijn huid voelen. In de verte zag hij een karavaan van kamelen naderen, geleid door een groep nomaden. Max moest antwoorden vinden en misschien konden deze mensen hem helpen.
Hij liep naar de karavaan toe en werd begroet door een oude man, zijn gezicht was bijna volledig bedekt. . “Welkom, reiziger,” zei de man met een vriendelijk. “Je ziet eruit alsof je van ver komt. Wat brengt je naar hier?”
Max vertelde de oude man van zijn vreemde reis en het mysterieuze tablet. De man luisterde aandachtig en knikte begrijpend. “Je hebt een groot avontuur voor de boeg,” zei hij. “De Thopia Dynastie is slechts het begin. Er zijn vele rijken en beschavingen die je zult moeten bezoeken om de geheimen van het wiel van de tijd te ontrafelen.”
De oude man gaf Max een leren zak met water om wat te drinken. “Ga naar het oude paleis aan de rand van de woestijn.” zei hij. “Daar zul je de volgende aanwijzing vinden.”
Max bedankte de man en begon zijn reis door de woestijn, Er moest een manier zijn om terug te keren naar zijn eigen tijd.
Max trok door de eindeloze woestijn, de hitte en het zand trotserend. Na uren van lopen zag hij in de verte iets wat op een gebouwen leek. Zou dit de stad van zand zijn? De oude stad half begraven lag onder de duinen. Soms stak er nog net iets boven het zand uit. De gebouwen die nog wel herkenbaar waren, gemaakt van zandsteen, leken eeuwenoud. Max voelde een vreemd soort rust toen hij door de verlaten straten liep. Hij volgde de aanwijzingen van de oude man en vond het oude paleis, een imposant bouwwerk met hoge torens en ingewikkelde gravures. Bij de ingang een grote, houten deur met metalen beslag. Max duwde de deur open en stapte naar binnen.
Binnen was het koel en donker. Het enige licht kwam van een paar fakkels die langs de muren waren geplaatst. Max liep door de lange gangen, zijn ogen speurend naar aanwijzingen. Uiteindelijk kwam hij in een grote zaal met een hoge, gewelfde plafond. In het midden van de zaal stond een oude, stenen tafel met daarop een groot boek.
Max liep naar de tafel en opende het boek. De pagina’s waren bedekt met dezelfde vreemde tekens als op het metalen tablet. Terwijl hij het boek bestudeerde, hoorde hij een zachte stem achter zich.
“Je hebt het gevonden,” zei een zachte stem. Max draaide zich om en zag een vrouw staan. Ze droeg een lange, witte gewaad en haar ogen straalden wijsheid uit. “Ik ben de bewaker van dit paleis,” zei ze. “Mijn naam is Alara. Jij bent de uitverkorene jij bent degene die het wiel van de tijd moet herstellen.”
“Wat moet ik doen?” vroeg Max nerveus.
Alara glimlachte. “Het wiel van de tijd is gebroken en verspreid over verschillende tijdperken. Jij moet de stukken vinden en ze weer samenvoegen. Elk stuk bevat een deel van de kracht die nodig is om de balans in de tijd te herstellen.”
Ze reikte naar een nis in de muur en haalde een klein, glinsterend object tevoorschijn. Het was een fragment van een wiel, bedekt met diezelfde vreemde tekens. “Dit is het eerste stuk,” zei ze. “Het zal je naar de volgende locatie leiden.”
Max nam het fragment aan en voelde opnieuw die vreemde tinteling in zijn handen. De mist begon weer op te stijgen en hij wist dat hij op het punt stond naar een ander tijdperk te reizen. Hij keek Alara aan en knikte. “Ik zal proberen de stukken te vinden en de tijd herstellen.”
Geef een reactie