De eerste dag

Het was mijn eerste training bij het nieuwe team, met een nieuwe trainer. Ik heb altijd wat moeite met zulke momenten: iets nieuws, nieuwe mensen leren kennen, nieuwe dingen doen. Ik zie er altijd tegenop. Je weet nooit precies wat je kunt verwachten of wat anderen van jou verwachten. Daarom kies ik er meestal voor om er als eerste aanwezig te zijn. Zo kunnen mensen naar mij toekomen in plaats van dat ik het gevoel heb dat ik iedereen een hand moet geven. Dat voelt toch anders.

Ik herinner me nog mijn allereerste volleybaltraining. Ik was twaalf jaar oud en op tijd van huis vertrokken op de fiets. Toch kwam ik te laat bij de sporthal omdat ik de weg niet goed wist. Uiteindelijk bleek dat ik verkeerd was gereden. Toen ik eindelijk bij de hal aankwam, was de training al begonnen. Ik durfde niet naar binnen te gaan. Ik kende niemand en moest dan ook nog uitleggen waarom ik te laat was. In plaats daarvan fietste ik met een omweg terug naar huis.

Deze keer was ik als eerste in de kleedkamer en kleedde ik me snel om. Ik hoopte zo het ritueel van handen schudden te vermijden. In de sporthal pakte ik meteen een bal en begon tegen de muur wat in te slaan. Ik was nog maar net begonnen toen iemand op mijn schouder tikte.
Ik ving de bal op en draaide me om. Voor me stond een wat oudere man met een bril en een grijze baard. Hij keek me vriendelijk aan.
“Waar ik vandaan kom, geven we elkaar een hand en stellen we ons eerst even voor. Ik ben Sietse, wie ben jij?” Zo leerde ik mijn nieuwe trainer kennen.

De eerste dag met een nieuw team is spannend, en ik geloof dat ik niet de enige ben die dat zo ervaart. Tijdens die eerste training besteedde Sietse veel aandacht aan de kennismaking. Hij was ook heel duidelijk over wat hij wel en niet accepteerde. Streng, maar consequent. Ik was wel wat anders gewend en, eerlijk gezegd, vond ik Sietse in het begin maar niks. Mijn vorige trainer was vriendelijk, echt een mensen-mens. Toch moest hij na de kerstvakantie de teugels aanhalen. Hij was misschien iets te populair geweest.

Dagelijkse schrijfopdracht
Vertel ons iets over een eerste dag, bijvoorbeeld op school, op je werk, als ouder enz.

Bovenstaande verhaal komt uit mijn boek ‘Sport, niet altijd leuk!’ Ben je nieuwsgierig geworden, wil je meer van dit soort verhalen lezen? Het boek is te bestellen bij Boekscout: Sport, niet altijd leuk!

4 responses to “De eerste dag”

  1. Als je gelijk een klik hebt met een nieuw team voel je je heel gelukkig.
    Dat betekend dat je samen ergens aan kunt gaan bouwen. Hans

    1. Dat zou enorm fijn zijn, maar vaak gaat er wat meer tijd over heen Hans.

  2. Ik zorg ook dat ik er als eerste ben, zoals in mijn geval

    1. was nog niet klaar. Wat ik wilde zeggen… zoals bij het nieuwjaarsontbijt op mijn werk. Als je een van de eerste bent, hoef je niet al die 80 anderen af te gaan. Heeft niets met sport te maken, maar dat handje schudden komt wel overeen.

Laat een reactie achter bij HansReactie annuleren

Ontdek meer van "Het verhaal begint… durf jij verder te lezen?"

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder