Geesje geeft in de eerste week van de maand een woord waarover een stukje wordt geschreven in precies 101 woorden, bijkomende moeilijkheid is dat het gegeven woord mag niet genoemd worden. Het woord voor deze uitdaging is Jeuk.
Tijdens de buurtvergadering nam Jan Peter opnieuw het woord. Iedere zin begon met “Eigenlijk”, waarna hij eindeloos herhaalde wat iedereen al wist. Ik glimlachte beleefd, knikte af en toe, maar vanbinnen groeide een onbedwingbare aandrang om iets heel anders te doen dan luisteren. Mijn vingers bewogen onrustig langs de tafelrand, mijn aandacht verdampte volledig en zelfs de klok leek medelijden te hebben. Toen hij eindelijk stopte, slaakte de hele zaal bijna tegelijk een zucht. Niemand zei iets, maar iedereen begreep precies welk gevoel ons al die tijd had achtervolgd, zonder dat iemand het hoefde te benoemen. Zelfs Jan Peter leek opgelucht naar huis.
Geef een reactie