Mijn omgeving

Hoe zou je jouw gemeenschap verbeteren?

De vrije mens zal trachten met zijn medemensen in een zo goed mogelijke verstandhouding te leven, ervan overtuigd dat aan het leven in de gemeenschap de voorkeur moet worden gegeven boven dat in eenzaamheid.― Spinoza

Wij leven volledig langs elkaar heen. Wij luisteren niet werkelijk meer naar elkaar, wij zenden. Als wij zenden, is dat om er zelf beter van te worden. Vrijheid van meningsuiting is verworden tot bleren, schelden, beledigen, met als doel de ander te kwetsen, je verheven te voelen boven de ander. Democratie gaat alleen nog over het hebben van de meerderheid, over het recht van de sterkste, en niet meer over het beschermen van minderheden. Over de kloof tussen politiek en samenleving is veel gezegd. Wij vergeten voor het gemak dat wij allemaal deel uitmaken van die samenleving. Politiek en samenleving zijn twee kanten van dezelfde medaille. Die kloof is enorm, de samenleving gaat niet meer over samenleven. Dit is de gemeenschap waarin wij leven. Tot zover de analyse.

Klein beginnen

Hoe verander je dit? Hoe dicht je de kloof? Het antwoord is volgens mij simpel, door met elkaar werkelijk het gesprek aan te gaan, bottom-up, dus klein beginnen, dichtbij huis, maak zonder voorbehoud kennis met de ander, start met je eigen buren. Zo’n Douwe Egberts Burendag klinkt vreselijk truttig, maar hier ligt wel de basis. Elkaar kennen, elkaar begrijpen, weten wie je buren zijn en wat hen bezighoudt, is een maar hoe trek je dat door? Al eerder schreef ik over het principe van celdeling in relatie tot de politiek. De kern van het verhaal is dat er bij een gezond lichaam sprake is van een normale celdeling. Wij gaan als mens, via celdeling, van 1 naar ruim 100.000 miljard cellen. Elke cel is opgebouwd uit dezelfde delen, waaronder een celkern en een celmembraan. Die cellen communiceren met elkaar. Het celmembraan is selectief doorlaatbaar. Kleine hydrofobe moleculen, zoals ze dat noemen, kunnen vaak gewoon door de fosfolipidenlagen heen glippen. Vanuit de burendag, naar het wijkoverleg, de gemeenteraad, Provinciale Staten naar de Tweede Kamer en Europa. Telkens die celdeling die leidt naar schaalvergroting. Waarbij telkens de cel in stand moet blijven, inclusief de communicatie tussen de cellen op basis van gelijkwaardigheid. Gelijkwaardigheid is letterlijk wat het is, van gelijke waarde. Dit betekent niet dat alles ook gelijk is, wat in een gelijkwaardige samenleving doet iedereen er toe en heeft iedereen waarde. Als ik dit toch eens zou kunnen realiseren zou dat fantastisch zijn! Wie doet er mee? Delen mag!



5 responses to “Mijn omgeving”

  1. ik moet al niks van mijn buren hebben. woon het liefst in een hutje in de duinen. In gesprek gaan lukt niet. ik kan er wel een boom over op zetten.

    1. Waarom moet je niets van jouw buren hebben?

      1. dat is een lang verhaal en om dat openbaar te zetten…..overlast en er valt niet mee te praten, kort gehouden

  2. Gelukkig hebben wij buren waar wij op terug kunnen vallen als je ze nodig hebt. Lopen de deur niet plat. Prima zo!!

    1. Toen wij de eerste keer kennismaakte met onze buren, had ik echt iets van heb ik dat? Wij woonde naast een ouder echtpaar van Turkse afkomst. Dit was echt mijn vooroordeel en ik schrok hier enorm van omdat ik echt niet wilde. Ik schaamde mij daar ook voor. Ik kan nu zeggen dat wij echt nog nooit zulke leuke, lieve, buren hebben gehad. Inmiddels woont hun zoon en zijn gezin naast ons en echt wij hebben het zó getroffen! Werkelijk kennismaken, met elkaar in gesprek, was zo belangrijk.

Geef een reactie

Ontdek meer van "Het verhaal begint… durf jij verder te lezen?"

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder