Ik zeg altijd dat ik opgegroeid ben in een bibliotheek. Mijn vader was een enorme belezen man en had ook zelf een enorne boeken verzameling. De gehele woonkamer was een grote bibliotheek en dan was dat nog niet alles. Hij had ook, gedurende zijn leven een soort facinatie voor het geloof en had ook een enome hoeveelheid plakboeken over het Vaticaans consilie. Vraag mij niet het hoeveelste of dat het wellicht plakboeken waren over alle Vaticaabse consilies. Vraag mij ook niet waarom hij, als niet Katholiek, juist hieroiver plakboeken had gemaakt. Ik had geen idee. Het enige wat ik wel weet is dat het Katholiek Documentatie centrum verbonden aan de Radboud Universiteit in Nijmegen ze van hem heeft overgenomen. Waarom ik dit nu vertel, kom ik later op terug.
Mijn ouders, ik denk overigens eerder mijn vader, was van mening dat wij voor spreekbeurten, werkstukken vooral eigen boeken moesten kunnen gebruiken. Naast zakgebeld kregen wij ook maandelijks een boek van de maand van onze ouders. Mijn verzameling, want ja ook ik verzamel boeken, is destijds wek ontstaan. Wij mochten zelf bepalen welk boek wij wilde hebben. Dit resulteerde voor mij er in dat ik als kind de totale serie van Karl May, voor wie deze schrijver onbekend is, de schrijver van de verhalen over Winnetou en Old Shatterhand. Waarbij mijn broers gingen voor boeken als Arendsoog of, dichterbij huis De Kameleon. Toen wij ouder werden kwamen daar natuurlijk andere boeken bij en ik had ook gewoon mijn hele literatuurlijst, voor zovel Nederlands als ook Engels op de boekenplank staan. Net als mijn vader had ook ik een thema waarover ik, eigenlijk vanaf mijn zestiende boeken met gaan verzamelen. Ik verzamelde boeken over sport, over motorische ontwikkeling, over psychologie, over groepsprocessen. Allemaal met het doel om een steeds betere trainer te worden. Natuurlijk, zou ik bijna zeggen, verzamelde ik ook romans. Zo ben ik een enorme fan van de boeken van Ann Cleves, van Colin Dexter. Ook houd ik enorm van reisverhalen en boeken over bergbeklimmen. Deze laatste categorie ligt we; weer dicht tegen mijn verzameling boeken over de sport aan. Bergbeklimmen is, vind ik, zeker topsport en om letterlijk tot de top te komen is samenwerking, teamvorming, vaak crueaal. Ik heb dus ook alle boeken van bijvoorbeeld Ronald Naar. Op het hoogte punt had ik een slordige 10.000 boeken, die ik ook werkelijk allemaal gelezen had. Ik lees ook vaak meerdere boeken tegelijk. Op mijn nachtkastje ligt nu de laatste Ann Cleves en een roman van Michael Palin. Mijn vrouw, die toch ook echt van lezen houdt, vond dat wat al te gortig en eerlijk gezegd had zij gelijk. Ik heb op dat moment de Nederlandse Volleybalbond eens gebeld of zij geen belangstelling hadden in al mijn boeken over sport, meer specifiek over volleybal. Zij hadden zeker belangstelling. Ik heb daarna, op hun verzoek, al mijn boeken in een database gezet en al mijn boeken over sport, over leren, over motoriek, over sportpsychologie, groepsprocessen en natuurlijk alles over volleybal aan hen over gedragen. Voor mijn vrouw was het daarmee nog niet klaar. Wij hebben ook de afspraak gemaakt dat ik mij elk nieuw boek dat ik koop een boek weggeef. Het kan dus zijn dat je bij Bol.com boeken van mij tegenkomt. Het ging allemaal goed totdat mijn vader overleed. Mijn vader had een enorme wens dat zijn boeken verzameling niet verloren zou gaan en onder zijn kinderen verdeeld zou worden. Dit is uiteindelijk niet geheel gebeurd. Op de eerste plaats was het gewoon te veel. Daarbij had mijn vader ook boeken die ons, als kinderen, niets interreseerde. Uiteindelijk heb ik nog wel het nodige aan boeken uit de erfenis gekregen. Zo heb ik tegenwoordig alle boeken van James Michener, zowel in het Engels als in het Nederlands, maar ook alles van Hemmingway, Leon Uris en Oliver Sacks. Waar het boek van de maand vroeger nooit een stripverhaal mocht zijn, heb ik nog steeds wel een heel aantal strips. Ik vind strips van bijvoorbeeld Blake en Mortimer of Lefranc zo goed getekend en zo goed gerschreven, dat ik nog wel een pleidooi wil houden om het voor elkaar te krijgen dat kinderen, als vorm van leesbervordering, strips op de literatuurlijst mogen zetten. Over strips gesproken, ik heb ook een boek van een historicus die afgestudeerd is op Asterix en Obelix en die aan de hand van opgravingen, wetenschappelijk onderzoek, verbanden legt tussen alles wat wij in deze strips kunnen lezen en zien en de feitelijke geschiedenis. het blijft mij boeien.
Geef een reactie