Vannacht heerlijk geslapen. Het was niet te warm en met een raam open blies er een heerlijk fris briesje door de kamer. Het was al tien uur geweest toen ik, al laatste de woonkamer in kwam lopen. Een heerlijk gevoel, even niets moeten, geen agenda, geen deadlines. Alles loopt door, ook als je er even niet bent.
Herkennen jullie dat? Als er een midgetgolfbaan is lijkt het of er ook gespeeld moet worden. Ook Säfsen Stygby heeft een midgetgolfbaan, dus hadden ook een balletje geslagen. Hoe was het nu toch? Was de winnaar nu degene die de meeste keren het balletje had geraakt en dus het meeste profijt van de baan had gehad of was het nu degene die de minste slagen nodig had? Wij zijn er nog niet uit. Op een of andere manier gaat midgetgolf altijd over de uitleg van de regels.
Op het park zijn, naast de georganiseerde activiteiten, ook allerlei activiteiten die jezelf zou kunnen doen. Je hoeft je niet te vervelen. Na het midgetgolf moest er dus ook een andere vorm van golf worden uitgeprobeerd – het disc-golf of frisbeegolf. Op het terrein, tussen de huisjes, bleek een 9-holes baan uitgezet. Disc-golf blijkt een grote werpvaardigheid te vragen. Beheers je deze vaardigheden niet dan wordt het meer survival door de bosbessen en brandnetelstruiken. Je moet er dus wel op gekleed zijn. Uiteindelijk bleek ik niet tot de beste werpvaardigheden te beschikken. Mijn eerste poging, op Hole 1, eindigt vanaf de tee op een veranda van een vakantiehuisje.
Na het eten maakte wij nog een wandeling over de houten vlonders langs het moeras. Het is werkelijk prachtig, alleen leren wij dat muggen nóóit uitgegeten zijn en Autan niet overal even goed helpt.
Geef een reactie