De Postbode
-
Iedere keer dat Rob me weer eens over zijn wijk vertelde, was ik opgelucht dat het niet mijn wijk was. Terwijl ik ’s ochtends mijn tassen vulde met folders en brieven – meestal reclame en af en toe een verjaardagskaartje – wist ik dat mijn ronde relatief rustig zou verlopen. Maar Rob, had een wijk…
-
Het was weer zo’n dag. Ik lag zoals altijd vlak bij de deur, klaar om mijn kans te grijpen. Mijn baasje mopperde zoals gewoonlijk ergens in huis. Hij praatte nooit echt tegen me, tenzij hij boos was en dat was hij vaak. Maar ik wist dat er een moment zou komen waarop ik mijn frustratie…
-
Het was weer zo’n dag. Ik zat in mijn stoel, met een kop koffie in mijn hand en mijn trouwe hond Rex aan mijn voeten, toen ik het bekende geratel van die fiets hoorde. De postbode. Ik wist wat hij kwam brengen: rekeningen, herinneringen, of andere brieven waar niemand op zit te wachten. Rex spitste…
-
Het was weer zo’n dag. Mijn fietstassen zaten vol met enveloppen, en ik wist wat ze zouden brengen: kreunen, klagen en gesloten deuren. Mijn rondes door deze wijk, aan de rand van de stad, waren altijd een uitdaging. Het was een wijk met allemaal oude, vrijstaande huizen, met grote voortuinen, waar om een of andere…