Novell
-
Het kwam geen einde aan de tunnel. Ruben was moe, hij bleef even staan. Hij kon nog amper z’n voeten optillen. De woorden van de vrouw echo’den door in zijn hoofd: de sleutel… redding… vernietiging. Wat kon dat betekenen? Hij voelde de druk van haar hand tussen zijn schouderbladen en liet zich uiteindelijk in beweging…
-
Er viel een moment van stilte tussen de man en de vrouw. Haar helderblauwe ogen opvallend op Ruben gericht. Ze liet haar blik langs hem heen glijden, ze murmelde wat, zocht duidelijk naar woorden, maar zei niets. Ruben voelde hoe de spanning. Hij dacht ontsnapt te zijn aan iets gruwelijks maar was daar niet meer…
-
De stad lag we verlaten bij. Het was stil. Ruben voelde de ruwe hand van de man stevig om zijn bovenarm klemmen terwijl ze zich een weg baanden door de nauwe steegjes. De klinkers waren droog, Het enige geluid kwam van hun voetstappen en het verre, metalen gekraak van iets dat onzichtbaar in de wind…
-
Langzaam scheurde de tank, een diepe scheur kronkelde als een bliksemschicht door het oppervlak, Ruben’s ademhaling was oppervlakkig, zijn ogen gericht op de donkere tank en het wezen dat zich daarbinnen bewoog. Het water sijpelde traag uit de barst, kleine druppels vielen met zachte tikken op de vloer. De knipperende TL verlichting gaf alles een…
-
Ruben opende zijn ogen met moeite. Het licht deed pijn aan zijn iogen. Zijn hoofd bonkte alsof het in een bankschroef zat, en een ijzige kou kroop door zijn ledematen. Hij lag op een harde, metalen tafel in een kamer die zwak verlicht werd door een enkele, flikkerende tl-buis. De geur van desinfectiemiddel en iets…
-
Ruben’s voetstappen klonken hol op het natte asfalt terwijl hij zich door de verlaten straten rende. De koude regen prikte in zijn gezicht, maar hij merkte het nauwelijks. Allerlei gedachten raasde door zijn hoofd. Wie waren die mensen? Waarom hadden ze hem in de gaten gehoudeb en wat in hemelsnaam betekende dat inktvisje? De man…